កាំជណ្ដើរជីវិត

និទានធម្មៈ កាំជណ្ដើរជីវិត

ក្នុងការសាងសង់ ផ្ទះសម្បែង ឬអាគារខ្ពស់ៗ ។ រឿងមួយដែលមនុស្សយើងអាចខ្វះមិនបាននោះគឺ កាំជណ្ដើរឡើង-ចុះ ។ ទោះបីក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ដែលជាសម័យវិទ្យាសាស្ត្រមានបច្ចេកវិជ្ជាទំនើបរីកចម្រើនកប់ពពកយ៉ាងណា ការសាងសង់ផ្ទះ ឬអាគារមានច្រើនរាប់រយជាន់ ច្រើនតែគេបំពាក់ជណ្ដើរយន្ត ដើម្បីភាពងាយស្រួល ឆាប់រហ័ស និងសន្សំសំចៃពេលវេលាក្នុងការឡើង-ចុះក៏ពិតមែនក៏ដោយ តែខណៈស្របគ្នានេះដែរ វាក៏បង្កប់ទៅដោយគ្រោះថ្នាក់ ដូចជា បើអគ្គិសនីជណ្ដើរយន្តដាច់ ត្រូវជាប់នៅខាងក្នុង ស្រួលមិនស្រួល អាចមានដល់ស្លាប់ក៏អាចថាបាន ។ ពេលកាំជណ្ដើរយន្ដមានទុកសម្រាប់ឡើង-ចុះ អ្នកប្រើប្រាស់ ក៏ត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នប្រយែងក្នុងការប្រើ គឺបើសិនដើរមិនបានប្រយ័ត្ន រវល់តែអើតមើលទៅកន្លែងផ្សេងៗក៏អាចជំពប់ជើងនឹងកាំជណ្ដើរ ធ្វើឲ្យទទួលរងរបួស ឬក៏ធ្លាក់ពីលើកាំជណ្ដើរយន្តក៏ថាបាន ។ អ្នកខ្លះពុះកញ្រ្ជោលជំនួសនឹងឡើង-ចុះម្ដងថ្នាក់ៗ តែត្រឡប់ជាបោះជំហានលោតរំលងថ្នាក់ ទើបមានឱកាសដល់គោលដៅបានលឿន ស្មើនឹងមានឱកាសធ្លាក់ពីកាំជណ្ដើរបានយ៉ាងងាយស្រួលផងដែរ ។

ក្នុងការទ្រទ្រង់ដំណើរជីវិតរបស់មនុស្សយើង ក៏ប្រៀបដូចជាការឈានឡើងដល់កាំជណ្ដើរអ៊ីចឹងដែរ ។ នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាបានបែងចែកជីវិតរបស់មនុស្សជា ៣ ថ្នាក់ ឬ ៣ វ័យគឺ៖

១) បឋមវ័យ កំណាត់ពេលអាយុតាំងពី ១-២៥ ឆ្នាំ ជាវ័យដែលលោកសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើការស្វះស្វែងរកវិជ្ជា ពុទ្ធិ ចំណេះដឹង ចំណេះជំនាញ សិល្បសាស្ត្រផ្សេងៗ ដើម្បីជាលក្ខគោលធានាក្នុងការប្រកបអាជីពមុខរបរ រកស៊ី ធ្វើការងារយកមកចិញ្ចឹមជីវិត ។

២) មជ្ឈិមវ័យ កំណត់ពេលអាយុតាំងពី ២៦-៥០ ឆ្នាំ ជាវ័យដែលលោកសង្កត់ធ្ងន់ទៅក្នុងការធ្វើការងារ សាងជីវភាពឋានៈគ្រួសារ កសាងប្រព័ន្ធស្ថិរភាពផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចឲ្យដល់ជីវិត ដើម្បីជាលក្ខគោលធានា​​ ក្នុងពេលចាស់ជរានៅពេលខាងមុខ ។

៣) បច្ឆិមវ័យ កំណត់ពេលអាយុតាំងពី ៥១ ឆ្នាំឡើងទៅ ជាវ័យដែលលោកសង្កត់ធ្ងន់ទៅក្នុងការធ្វើបុណ្យធ្វើកុសល កសាងគុណសម្បត្តិផ្សេងៗ ដើម្បីជាលក្ខគោលធានាក្នុងភពខាងមុខជាបន្តទៅទៀត ។

បើសិនប្រតិបត្តិតាមតួនាទីរបស់ជីវិតតាមវ័យនីមួយៗ មិនបានត្រឹមត្រូវតាមថ្នាក់តាមវគ្គ តាមវ័យដែលលោកកំណត់ទេ ទៅរំលងថ្នាក់ ឬខុសថ្នាក់ ដូចជា បឋមវ័យសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើការធ្វើការងារជំនួស ក្នុងការរៀនក្រេបយកចំណេះវិជ្ជា ឬបច្ឆិមវ័យ ដែលមានរាងកាយ និងខួរក្បាលធ្លាក់ចូលដល់សភាពទន់ខ្សោយហើយ ត្រឡប់ជាទៅប្រឹងប្រែងរៀនសូត្រជំនួសក្នុងការផ្គងចិត្ត តាំងចេតនាធ្វើបុណ្យកុសលទៅវិញ ។ ឱកាសអាចភ្លាត់ធ្លាក់ពីកាំជណ្ដើរជីវិតបានក៏មានច្រើន ត្រង់ដែលពោលមកនេះ មិនមែនមានន័យថា ហាមធ្វើតួនាទីខុសវ័យតែទាំងអស់នោះទេ ពោលគឺ បឋមវ័យ អាចនឹងធ្វើបុណ្យ ធ្វើកុសលក៏បាន ព្រោះថាជីវិតមិនទៀង ព្រោះមនុស្សភាគច្រើនមិនអាចឆ្លងកាត់ដល់វ័យទាំងបីនេះបានទេ ការបំពេញបុណ្យកុសលទៅតាមការគួរ និងឱកាស ប៉ុន្តែការស្វះស្វែងរកចំណេះដឹងត្រូវតែលក្ខគោលសំខាន់ ។ មជ្ឈិមវ័យ អាចសិក្សារៀនក្រេបជញ្ជក់យកចំណេះដឹងក៏បាន មិនជាខុសទាស់អីទេ ប៉ុន្តែក្នុងវ័យនេះ លោកសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើការរកស៊ី ធ្វើការងារ សាងឋានៈគ្រួសារ ឲ្យមានមុខមាត់នៅក្នុងសង្គម ជារឿងសំខាន់ជាង ។

បើសិនយើងទ្រទ្រង់ជីវិត ឲ្យប្រព្រឹត្តទៅតាមថា្នក់ តាមវគ្គ តាមវ័យ ដូចបានពោលមកខាងលើ ក៏អាចជឿជាក់បានថា ជីវិតក្នុងវ័យនីមួយៗ នឹងមានលក្ខគោលធានាដ៏ឋិតថេរ មានស្ថិរភាព និងសុវត្ថិភាពបាន ទាំងឥធលោក និងបរលោកផងដែរ ៕

ប្រែ.គោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត