ធម្មៈអប់រំចិត្តៈ រឿងបីសាចខ្នងវែង

ធម្មៈអប់រំចិត្តៈ រឿងបីសាចខ្នងវែង

បីសាចខ្នងវែង ជាបីសាចមួយពួក ក្នុងចំណោមបីសាចក្លែងកាយ ៦ពួកទៀត ។ ដើមហេតុដែលនាំឲ្យមានឈ្មោះថា បីសាចខ្នងវែង ដោយសារតែពេលបីសាចនេះចូលសណ្ឋិតក្នុងខ្លួនបុគ្គលណាហើយ បុគ្គលដែលត្រូវបីសាចនេះចូលសណ្ឋិត ក៏ក្លាយជាមនុស្សខ្ជិលច្រអូស ស្រពឹកស្រពន់ ដូចចាស់និយាយតគ្នាថា “អាកំជិលខ្នងវែង ឬអាខ្នងវែងជំទែងស៊ី” នោះឯង ។

                        

មនុស្សខ្ជិលច្រអូសនោះ ជាមនុស្សអភព្វជាមូល ពួកគេជាមនុស្សដែលមានសក្ដានុពលច្រើនយ៉ាងដូចជាមនុស្សផ្សេងៗដែរ ប៉ុន្តែដោយសារតែត្រូវសេចក្ដីខ្ជិលច្រអូសនេះមកគ្របសង្កត់ ចំណេះដឹង សមត្ថភាព  ដែលគប្បីមានគប្បីប្រើ ម្លោះហើយត្រូវពន្ធនាការចងទុកអស់ សូម្បីតែដៃនិងជើងដែលដូចជាយន្តការវិសេស ក៏បាក់ក្លបអស់កម្លាំងកំហែងរលីងរាល់ពេល សតិបញ្ញាទាំងពួង ក៏គិតលែងចេញវិលវល់ទាំងអស់ ប៉ុន្តែការគិតរកហេតុផលមកគាំទ្រ មិនចង់ធ្វើការមាន ដូចជា ថាពេលនេះក្ដៅពេក ត្រជាក់ពេក ព្រឹកពេក ល្ងាចពេក ហើយសម្រាកយករួចខ្លួនតែឯង ទៅរកសេចក្ដីសប្បាយដាក់មុខជារឿយៗ ។ គំនិតនេះ ពេលកើតឡើងហើយ ក៏ទៅជួយបន្ថែមភាពខ្ជិលច្រអូសដែលមាននៅស្រាប់ ក៏ឲ្យច្បាស់ឡើងថែមទៀត ។ តាមទំនងដូចគ្នានេះ សេចក្ដីខ្ជិលច្រអូសដែលបានកំពុងបន្ថែមនេះ ក៏វិលទៅរកកន្លែងដើមវិញ ឲ្យស្ទង់ចុះជ្រាលជ្រៅទៅទៀត មានចលនាវិលទៅយ៉ាងនេះ រកទីបញ្ចប់មិនឃើញ ។

បើយើងគិតពិចារណាឲ្យបានច្បាស់ទៅ សេចក្ដីសុខមិនមែនសេចក្ដីសប្បាយ ហើយសេចក្ដីសប្បាយ ក៏អាចមិនមែនជាសេចក្ដីសុខ ឃើញកើតមានពីមនុស្សដែលធ្វើការងារយកស្លាប់យករស់ ដែលត្រូវបោះបង់សេចក្ដីសប្បាយ ត្រូវហត់នឿយ ត្រូវត្រជាក់ក្ដៅ ប៉ុន្តែពួកគេមានសេចក្ដីសុខជាមួយការធ្វើការងារនោះបាន ។ ចំណែកមនុស្សដែលគិតតែពីស៊ីដេកៗតែម្យ៉ាង ធ្វើអ្វីមិនកើត ត្រូវប្រកាន់ថា សប្បាយ តែមិនមានសេចក្ដីសុខដូច្នោះទេ ។ មនុស្សដែលដៅលើការសប្បាយតែមួយមុខ មិនចង់ទទួលខុសត្រូវ មិនចង់ធ្វើការងារ ទើបត្រូវគិតសាជាថ្មីថា ការធ្វើយ៉ាងនេះ ជាការដើរចូលទៅរកផ្លូវនៃសេចក្ដីវិនាស មិនមែនសេចក្ដីសុខ តែមុខឆាកបិទបាំងសេចក្ដីសប្បាយខ្លះ ភាពស្រនុកស្រួលខ្លះ ភាពភ្លើតភ្លើនខ្លះ ជាគ្រឿងជន្លចិត្តតាមវិស័យល្បិចកលបីសាចខ្នងវែង ហើយបុគ្គលដែលមានសង្ឃឹមចង់រីកចំរើន ត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្នជាពិសេស… ៕

 ប្រែ.គោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត