និទានសាងកម្លាំងចិត្ត រឿងលោកតានិងអ្នកសុំទាន

និទានសាងកម្លាំងចិត្ត រឿងលោកតានិងអ្នកសុំទាន

នៅឯវត្តមួយ

ថ្ងៃនេះមានបុរសពិការដៃម្ខាង

ធ្វើដំណើរត្រាច់ចរមកដើម្បីសុំអាហារ

ហើយបានជួបជាមួយលោកតាមួយអង្គ

លោកជាព្រះគ្រូចៅអធិការវត្ត ។

ពេលបុរសពិការដៃម្ខាងហាមាត់សុំទាន

លោកតាបែរជាចង្អុលទៅឯគំនរឥដ្ឋឯមុខរោងភត្ដិ

ហើយប្រាប់ដល់អ្នកសុំទានដៃម្ខាងនោះថា

“ញោមជួយជញ្ជូនឥដ្ឋមួយគំនរនេះ

ទៅទុកឯក្រោយរោងភត្តិឲ្យអាត្មាបន្ដិច” ។

គតិអប់រំបង្កើនកម្លាំងចិត្តក្នុងថ្ងៃដែលខ្លួនអស់សង្ឃឹម

គតិអប់រំបង្កើនកម្លាំងចិត្តក្នុងថ្ងៃដែលខ្លួនអស់សង្ឃឹម

ខ្សែក្រាហ្វិចជីវិតរបស់មនុស្សយើងដូចជាអក្សរ W

បើសម្លឹងមើលវាឲ្យច្បាស់មែនទែន

វាជាធម្មៈដែលកប់ជ្រៅនៅក្នុងនោះស្រាប់ហើយ

វាមានខ្សែចុះមុនដល់ខ្សែឡើងក្រោយ

បន្ទាប់មកចុះ មន្ទាប់មកឡើង ឡើងចុះៗ

បែបហ្នឹងហើយ គឺជារឿងជីវិត ។

មនុស្សខ្លះចង់បានជីវិត A នៅតែមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់

ហើយចង់បានទៅដល់ A⁺ ទៀត ។

មនុស្សដែលមានមនោគតិបែបហ្នឹង ចាត់ទុកថា

ជាមនុស្សមិនទាន់យល់ពីលោកនេះនៅឡើយទេ ។

ក្នុងពេលខូចចិត្ត...អស់សង្ឃឹម.. តើគិតយ៉ាងម៉េចទើបមានចិត្តស៊ូឡើងវិញ?

ក្នុងពេលខូចចិត្ត...អស់សង្ឃឹម.. តើគិតយ៉ាងម៉េចទើបមានចិត្តស៊ូឡើងវិញ?

ក្នុងរយៈកាលកន្លងមកនៃជីវិតនេះ..

មានមនុស្សច្រើនណាស់ មុខជាបានឆ្លងកាត់មេរៀននៃជីវិតសឹងតែរាប់ភ្លេច..

ទាំងមេរៀននៃការខកបំណងប្រាថ្នា..

ទាំងមេរៀននៃភាពអស់សង្ឃឹម.. បរាជ័យ

នៃការសិក្សា ការងារ បេះដូង និងគ្រួសារក្នុងជីវិត..

ព្រមទាំងមេរៀននៃភាពជោគជ័យ...

សឹងតែមួយជីវិតមនុស្សម្នាក់ៗឆ្លងកាត់គ្រប់រសជាតិ ។

រឿងនិទានសត្វកង្កែបមិនព្រមចាញ់

រឿងនិទានសត្វកង្កែបមិនព្រមចាញ់

កាលពីព្រេងនាយយូរលង់ណាស់មកហើយ…

មានសត្វកង្កែបច្រើនក្បាល… ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងអន្លុងដ៏ជ្រៅ…

ដែលអ្នកភូមិជីកដាក់សត្វ ។

ពួកវានាំគ្នាលោត… ដើម្បីព្យាយាមឡើងចេញពីអន្លុងនោះឲ្យបាន

ប៉ុន្តែសម្រាប់ពួកវា…អន្លុងមួយនោះគឺជ្រៅណាស់ ។

ដូចនោះ… ទើបគ្មានកង្កែបមួយណា…អាចលោតចេញមកបានឡើយ

ពួកមិត្តគូកនរបស់វាដែលនៅខាងលើ… មួយៗក៏មកចាំមើលនៅឯមាត់អន្លុង

ដំបូងៗមិត្តៗរបស់វាម្នាក់ៗ ក៏ស្រែកផ្ដល់កម្លាំងចិត្តឮសំឡេងលាន់កងរំពងទាំងអស់

ប៉ុន្តែក៏គ្មានកង្កែបណាមួយ អាចលោតចេញពីអន្លុងនោះបានសម្រេចទេ ។

បើគ្មានគោលដៅទេ ក៏ពិបាកនឹងទៅដល់ដែរ

បើគ្មានគោលដៅទេ ក៏ពិបាកនឹងទៅដល់ដែរ

មនុស្សដែលជោគជ័យក្នុងជីវិត

គឺជាមនុស្សដែលមានគោលដៅច្បាស់លាស់

គឺជាមនុស្សដែលដឹងខ្លួនឯងថា កំពុងនាំជីវិតខ្លួនទៅទីណា ។

ការដែលដឹងខ្លួនឯង នឹងបោះជំហានទៅទីណា វារឿងសំខាន់

ព្រោះថាជីវិតដែលយើងកំពុងរស់ មានខ្យល់ដង្ហើមកំពុងប្រើ

វានឹងមានទម្ងន់ស្រាលឡើង ទៅតាមអាយុកាល ដែលចេះតែកើនឡើង ។

ព្រោះថាមនុស្សគ្រប់រូប ម្នាក់ៗមានពេលកំណត់នៅក្នុងលោកនេះ

យើងម្នាក់ៗត្រូវស្វែរកនិយាមជោគជ័យ

និងគោលដៅរបស់ខ្លួន តាមរបៀបរបស់ខ្លួនឯង

ដែលមិនចាំបាច់ត្រូវដូចអ្នកដទៃនោះទេ ។

ហើយភាពជោគជ័យ

អាចមិនមែនត្រឹមតែរឿងការងារ ឬលុយកាក់ប៉ុណ្ណោះទេ ។

បើមិនផ្សងព្រេងទេ រមែងមិនបានអ្វីឡើយ

បើមិនផ្សងព្រេងទេ រមែងមិនបានអ្វីឡើយ

រឿងកម្លែងដ៏អាក្រក់ម្យ៉ាងក្នុងលោកមួយនេះគឺ

ការចាប់ផ្ដើមបោះជំហានថ្មី ដែលមនុស្សជាច្រើនណាស់

ខ្លាចរអាបំផុត ។

បើក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តពិភពលោកវិញ

ពោរពេញទៅដោយការភ័យខ្លាច

មិនហ៊ានពង្រឹងជំហរដើម្បីសុបិនរបស់ខ្លួនឯងទេ

មិនហ៊ានតស៊ូថា ក្ដីសុបិនមានភាពប្រាកដប្រជា

ដែលអាចទៅរួចទេ ។

គ្មានអ្នកណាកើតមកដើម្បីចុះចាញ់គ្រប់ពេលនោះទេ

គ្មានអ្នកណាកើតមកដើម្បីចុះចាញ់គ្រប់ពេលនោះទេ

ភាពជាក់ស្ដែងដ៏សំខាន់បំផុតគឺ

លោកនេះមិនមែនបង្កើតអ្នកណាមួយឲ្យកើតមក

ដើម្បីជាបុគ្គលចុះចាញ់នោះទេ ។

ភាពបរាជ័យនឹងបំផ្លាញយើងឲ្យរលាយរលត់បាន

បើសិនជាយើងនៅទន់ជ្រាយ

តែបើសិនយើងរឹងមាំគ្រប់គ្រាន់វិញ

យើងអាចឈានឆ្លងផុតពីភាពបរាជ័យទៅដោយក្លាហាន ។

ព្រោះចេតនារម្មណ៍គឺជាមិត្តភក្ដិដ៏ពិត

ភាពភ័យខ្លាចគឺជាសត្រូវដ៏កាចសាហាវ ។

តើយើងអាចធ្វើអ្វីបានខ្លះ?

តើយើងអាចធ្វើអ្វីបានខ្លះ?

រឿងសំខាន់បំផុត ដែលយើងច្រើនតែភ្លេចសួរខ្លួនឯង

គឺរឿងតូចតាច រឿងដែលមើលទៅមិនសូវសំខាន់នេះឯង ។

ក្នុងនាទីណាក៏ដោយនៃជីវិត

នៅពេលមានអ្នកដទៃ តាំងសំនួរសួរយើងថា

តើខ្លួនយើងហ្នឹងអាចធ្វើអ្វីបានខ្លះ?

តាមពិតទៅ វាជាសំនួរសំខាន់ខ្លាំងណាស់

សម្រាប់ជីវិតរបស់យើង ។

បើគ្មានអ្នកណាសួរយើងទេ

យើងអាចសាកយកសំនួរនេះ មកសួរខ្លួនឯងបាន

រួចហើយឆ្លើយជាមួយវាត្រង់ទៅត្រង់មក

គ្មានអ្នកណាមកកុហកបោកប្រាសយើងបានឡើយ ។

តាមពិតទៅ ជីវិតដូចជាល្បែងហ្គេមតចំណុច

តាមពិតទៅ ជីវិតដូចជាល្បែងហ្គេមតចំណុច

បើប្រៀបធៀបការប្រើជីវិតរបស់យើង

ដូចជាល្បែងហ្គេមតចំណុច

នឹងមើលឃើញបានច្បាស់ក្រឡែតថា

យើងមិនគួរនៅស្ងៀមមួយកន្លែងសោះឡើយ ។

បើសម្លឹងមើលខ្លួនឯង ដូចជាចំណុចមួយៗ

ការចេញដំណើរទៅជួបមនុស្សម្នាថ្មីៗ

ក៏ដូចជាការបន្ថែមចំណុចផ្សេងៗរបស់ជីវិតអ៊ីចឹងដែរ ។

យើងមិនដឹងទេថា

តើពេលណា ដែលជីវិតនឹងគួសខ្សែតភ្ជាប់ចំណុចផ្សេងៗ

ឲ្យចូលជាប់គ្នាតែមួយបាន?

បើថ្ងៃនេះមិនទាន់បានល្អទេ ត្រូវធ្វើថ្ងៃស្អែកឲ្យល្អជាងនេះ

បើថ្ងៃនេះមិនទាន់បានល្អទេ ត្រូវធ្វើថ្ងៃស្អែកឲ្យល្អជាងនេះ

យើងគ្រប់គ្នាមានជម្រើស

ដែលញ៉ាំងឲ្យជីវិតមានភាពល្អប្រសើរឡើង ។

គ្រាន់តែយើងធ្វើមើលមិនឃើញ

ឬមិនធ្លាប់ដឹងពីសក្ដានុពល

ធ្វើមិនដឹងពីសមត្ថភាពពិតរបស់ខ្លួនឯង ។

តែមួយថ្ងៃៗដែលយើងប្រើប្រាស់ទៅ

តើប្រើប្រាស់វាទៅបែបល្អគ្រប់គ្រាន់ឬទេ?

ឬប្រើប្រាស់សំបូរហូរហៀរ

មិនបានជួយទ្រទ្រង់ឲ្យយើងមានឱកាស

ចូលទៅជិតក្ដីសុបិន ។

កុំវិលវល់នៅជុំវិញបញ្ហា

កុំវិលវល់នៅជុំវិញបញ្ហា

បើយើងដឹងថា អ្វីដែលខ្លួនកំពុងបានធ្វើនោះ

វាមិនមែនទេ ឲ្យផ្លាស់ប្តូរវាចេញទៅ

រកដំណោះស្រាយ រកឱកាសក្នុងការផ្លាស់ប្តូរ

កែសម្រួលវាឲ្យបាន ។

កុំឲ្យខាតពេលវេលា កុំគិតតែពីរអ៊ូរទាំ

តែមិនគិតរកមធ្យោបាយដោះស្រាយ កែប្រែវាចេញទេ ។

ធ្វើបែបនោះ វាមិនបានជួយដោះស្រាយអ្វីទេ

មានតែធ្វើឲ្យយើងវិលវល់នៅជុំវិញបញ្ហានោះ

ដោយមិនហ៊ានគិត មិនហ៊ានចូលមកដោះស្រាយ

តើនឹងឲ្យរឿងនោះបានល្អប្រសើរយ៉ាងម៉េច?

គិតតិចធ្វើច្រើន គិតច្រើនមិនធ្វើអ្វីសោះ

គិតតិចធ្វើច្រើន គិតច្រើនមិនធ្វើអ្វីសោះ

មនុស្សយើងគេបែងចែកជាពីរពួកធំៗ

គឺពួកមនុស្សគិតច្រើនហួសពេក

ជាមួយពួកមនុស្សមិនសូវគិតអ្វីច្រើន

តែមានមុខធ្វើច្រើន ។

ពេលយើងមិនគិតអ្វីច្រើនពេក

យើងបានធ្វើរឿងដែលបណ្ដាលមនុស្សគិតច្រើន

គេបានត្រឹមតែគិត ។

ប៉ុន្តែពួកគេមិនមានថ្ងៃបានធ្វើ

លោកតាន់ ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន អ៊ិឈិតាន់

កាច់បំបាកអ្នកជំនាញទីផ្សារ

សាងអាណាចក្រលុយវាល់លានដុល្លារ

តាំងពីដើមផលិតតែអូអ៊ិឈិ ។

សប្បាយចិត្តជាមួយរឿងដែលខ្លួនឯងកំពុងធ្វើ

សប្បាយចិត្តជាមួយរឿងដែលខ្លួនឯងកំពុងធ្វើ

អាថ៌កំបាំងដែលគ្មានការពិបាកក្នុងការធ្វើអ្វីមួយឲ្យបានសម្រេច

ធ្វើអ្វីមួយឲ្យបានឈ្នះ គឺសប្បាយចិត្តជាមួយរឿងដែលខ្លួនឯងកំពុងមាន

កំពុងបាន និងកំពុងធ្វើនោះៗ ។

ធម្មជាតិរបស់មនុស្សយើង

មានភាពថ្នឹកជំនាញ និងទស្សនវិស័យខុសៗគ្នាកើតមានឡើងជាធម្មតា

បើសិនចាប់ផ្ដើមត្រង់ការទទួលស្គាល់ធម្មជាតិរបស់ខ្លួនឯង

ក៏អាចឆ្លើយតបជាមួយខ្លួនឯងបានថា

តើយកខ្លួនឯងហ្នឹងទៅទុកនៅត្រង់កន្លែងណាមួយ?

តើគួរចាប់យក ឬឆកឱកាសណាមួយទៅធ្វើកិច្ចការអ្វី

ប្រសិនយើងមានអារម្មណ៍សប្បាយចិត្ត

មានសេចក្ដីសុខជាមួយរឿងដែលមាន ដែលខ្លួនកំពុងធ្វើនោះ?

ចេះសមាគមមនុស្សច្រើនគ្នា រកជំនួយពីចាស់ទុំ

ចេះសមាគមមនុស្សច្រើនគ្នា រកជំនួយពីចាស់ទុំ

ចង់បានជោគជ័យត្រូវចេះសមាគម

ត្រូវចេះជ្រើសរើសរាប់អានមនុស្សម្នាផងទាំងពួង ។

បើចង់ជោគជ័យ

កុំរវល់តែរាប់អានមនុស្សប្រភេទដូចគ្នា

មានវ័យស្របាៗគ្នាឡើយ ។

យើងអាចនឹងមានចិត្តមុះមុតជាង និងរឹងមាំជាង

ក្នុងដំណាក់កាលណាមួយនៃជីវិត

ប៉ុន្តែយើងវិលវល់ទៅមកៗ

អាចទៅមិនបានឆ្ងាយ ដូចអ្វីដែលបានកំណត់ទុក

ដូចពាក្យចាស់ខ្មែរយើងពោលថា

មុចមិនជ្រៅ ទៅមិនឆ្ងាយ ។

ចង់មានបានត្រូវចាយវាយតាមបែបសេដ្ឋី

ចង់មានបានត្រូវចាយវាយតាមបែបសេដ្ឋី

មនុស្សយើងគ្រប់គ្នា

រមែងត្រូវឈានជើងដើរឡើង និង

ឈានជើងដើរចុះនៃជីវិតទាំងអស់គ្នា ។

គ្មានអ្នកណាមួយមានជីវិតបែបរមៀលចុះរកចំណុចផ្លាស់ប្ដូរមិនបានទេ

ហើយប្រហែលជាគ្មានអ្នកណាមួយមានជីវិតរុងរឿងគ្រប់ពេល និង

បែបមិនធ្លាប់ឈានជើងដើរចុះដែរ ។

យើងខំតស៊ូពុះពារមកយ៉ាងខ្លាំង

ដើម្បីសាងឋានៈជីវភាពរបស់ខ្លួន និង

ដើម្បីសាងមុខងារតួនាទីឲ្យមានស្ថិរភាពឡើង

ប៉ុន្តែកុំភ្លេចថា ការគ្រប់គ្រង់ប្រាក់ចំណូលឲ្យមានសមតុល្យ

ក៏ជារឿងមួយខ្លួនត្រូវគិតផងដែរ ។

មើលអ្នកមុខ មើលអ្នកក្រោយ ដើម្បីសាងកម្លាំងចិត្តឲ្យខ្លួនឯង

មើលអ្នកមុខ មើលអ្នកក្រោយ ដើម្បីសាងកម្លាំងចិត្តឲ្យខ្លួនឯង

មនុស្សយើងគ្រប់គ្នាមកឈរនៅត្រង់នេះបាន

ប្រហែលជាធ្លាប់ឆ្លងកាត់ពាក្យមួយថា

ចុះចាញ់រាថយ ដកខ្លួន រអាចិត្ត

ក្នុងចង្វាក់ខ្លះៗក្នុងជីវិតហើយមើល៍ទៅ ។

ក្នុងន័យនេះ វាមិនមែនជាអ្វីថ្មីស្រឡាងនោះទេ

ដែលកំពុងធ្វើដំណើរក្នុងវិថីនៃជីវិតរបស់យើងម្នាក់ៗ

ស្រាប់តែមកជួបចង្វាក់ខ្លះនៃជីវិត

ដូចជាមានអារម្មណ៍ថា ចង់សម្រាក

ឬអស់សង្ឃឹមមែនទែន ។

កាន់តែឲ្យ កាន់តែបាន

កាន់តែឲ្យ កាន់តែបាន

ក្នុងជីវិតបំពេញការងារ

បើសិនចង់ធ្វើអ្វីឲ្យសម្រេចបែបមហាសាល

យើងមិនអាចធ្វើអ្វីបានដោយខ្លួនតែម្នាក់ឯងបានទេ ។

យើងត្រូវរៀនដឹងអំពីការបង្កើតក្រុមដែលមានភាពរឹងមាំ

ទាំងផ្នែកចំណេះដឹង សមត្ថភាព និងទស្សនវិស័យ

ព្រមទាំងការចូលរួមចិត្តថ្លើមមានធ្លុងតែមួយ ។

មេក្រុមដែលអាចបានទឹកចិត្តកូនចៅ

រមែងជាក្រុមដ៏រឹងមាំមួយ

ច្បាស់ណាស់ថា ក្រុមធ្វើការ ការងារនឹងដើរ ។

មេដឹកនាំត្រូវចេះដាក់ខ្លួនដើម្បីឲ្យបានចិត្តកូនចៅ

ផ្ដល់ប្រឹក្សាយោបល់ មើលថែ និងផ្ដល់ពាក្យទូន្មាន

ហើយត្រូវហ៊ានបំផុសគំនិតឲ្យកូនចៅហ៊ានគិត និងហ៊ានសម្រេចចិត្ត ។

ដាក់មុខងារឲ្យម្នាក់ៗបានគិត បានសម្រេចចិត្ត

បានស្នើមតិយោបល់របស់ខ្លួនខ្លះ តាមសមគួរ ។

ចាប់ផ្ដើមធ្វើ ធ្វើហើយ ធ្វើទៀត

ចាប់ផ្ដើមធ្វើ ធ្វើហើយ ធ្វើទៀត

ពាក្យស្លោកមួយរបស់លោក Nike និយាយថា

Just Do it.

ស្លោកដែលប្រើពាក្យសាមញ្ញៗ

តែអាចដាស់តឿនចិត្តបានល្អបំផុត។

មនុស្សដែលចង់បានភាពជោគជ័យ

ដល់ពេលវគ្គថ្នាក់នៃការគិត

ត្រូវហ៊ានចាប់ផ្ដើមអនុវត្តធ្វើវា ។

ការចាប់ផ្ដើមធ្វើពិត

វាធ្វើឲ្យយើងរៀនដឹងរឿងផ្សេងៗបានច្រើនយ៉ាងទៀត

អាចឲ្យបានជួបភាពជោគជ័យ

និងទាំងអាចជួបជាមួយបញ្ហាជាច្រើន ។

កាន់តែចាស់ ភាពឆ្លាតវៃកាន់តែថមថយ

កាន់តែចាស់ ភាពឆ្លាតវៃកាន់តែថមថយ

មិនដឹងជាយ៉ាងម៉េចទេ

មនុស្សយើងគ្រប់គ្នាត្រូវបានកំពុងឆ្លងកាត់ដំណាក់កាល

នៃវ័យកុមារ ។

ឆ្លងកាត់ដំណាក់កាលនៃយុវវ័យ

នឹងឈានចូលដល់ដំណាក់វ័យចំណាស់ឡើងៗ

នេះគឺជាសច្ចភាពនៃជីវិត……។

ត្រង់នេះ វាមានសភាពខុសប្លែកពីគ្នា

របស់មនុស្សដែលមានវ័យកាន់តែចាស់ ។

យើងអាចកត់សម្គាល់មើលឃើញខ្លួនឯងថា “កាន់តែចាស់ឡើងៗ”

ឬយើងកំពុងតែ “ធំឡើងៗ” ។