ដំណាលរឿងព្រេងនិទានពីរោះៗ ជួយសាងឥរិយាបថដល់កូនៗ

ដំណាលរឿងព្រេងនិទានពីរោះៗ ជួយសាងឥរិយាបថដល់កូនៗ

“ធ្វើយ៉ាងម៉េចឲ្យកូនៗរបស់អ្នកនឹងក្លាយជាក្មេងល្អដល់ថ្នាក់នេះ?

វាគ្មានអ្វីត្រូវពិបាកសោះឡើយ គ្រាន់តែអានរឿងនិទាននេះឲ្យកូនៗស្ដាប់ប៉ុណ្ណោះឯង”។         

មិនពិបាកពិតឬ…រឿងនិទានបញ្ចុះបញ្ចូល(បញ្ឆោត)ក្មេងៗ?

អ្នកជាអាណាព្យាល ដែលចូលចិត្តប្រើរឿងព្រេងនិទាន ជាឧបករណ៍ជំនួយដល់ការបញ្ចុះបញ្ចូល ក្មេងៗ ឬជួយលួងលោមចិត្តកូនៗ ឲ្យក្លាយជាក្មេងល្អគ្រប់ពេលដែរទេ ។ នេះក៏គង់នឹងឃើញយល់ស្របជាមួយសភាពនេះឯងថា ជារឿងពិត ដែលគ្មានអ្វីពិបាកអ្វីបន្តិចសោះ តើគិតនឹងបម្រុងធ្វើវាមែនដែរទេ? ហើយវាក៏មិនមែនគ្រាន់តែចេះប្រើនិទានឲ្យជាប្រយោជន៍តែម្យ៉ាងដែរ ប៉ុន្តែថែមទាំងចេះសម្រិតសម្រាំងប្រើនិទានក្នុងពេលដ៏សមស្របផងដែរ ជាពិសេសក្នុងពេលមុនចូលដេករបស់ពួកក្មេងៗ ។

ធម្មៈមុនចូលដេកៈ ស្តីអំពី ភាពស្មោះត្រង់ជិតខ្លួន

ធម្មៈមុនចូលដេកៈ ស្តីអំពី ភាពស្មោះត្រង់ជិតខ្លួន

ជាធម្មតារឿងដែលនៅជិតៗខ្លួន យើងច្រើនតែអាចនឹងមើលឃើញ ឬបានឮ បានស្តាប់មុនរឿងដែលនៅឆ្ងាយខ្លួនជានិច្ច ។ ភាពស្មោះត្រង់ក៏ដូចគ្នា បើសិនយើងសង្កេតមើល ក៏នឹងរកឃើញថា វានៅជិតខ្លួនយើងដូចគ្នា ។ ឧទាហរណ៍ ភាពស្មោះត្រង់ចំពោះអង្គភាព ស្ថាប័ន ស្មោះត្រង់ចំពោះតួនាទី ស្មោះត្រង់ចំពោះមនុស្សរួមការងារ និងស្មោះត្រង់ចំពោះខ្លួនឯង ជាដើម ។ ក្នុងផ្នែកធម្មៈវិញ បុគ្គលនឹងទ្រទ្រង់ជីវិតក្នុងការស់នៅប្រកបដោយភាពស្មោះត្រង់យ៉ាងឋិតថេរ និងមានសេចក្ដីសុខបាន រមែងត្រូវអាស្រ័យគុណធម៌ដទៃមកជួយគាំទ្រ ។ គុណធម៌ដែលពោលថាមកនេះ លោកហៅថា ធម្មឆន្ទៈ ប្រែថា សេក្ដីស្រឡាញ់ ការពេញចិត្ត និងការចូលចិត្ត ​ព្រោះអ្វីគ្រប់យ៉ាងក្នុងលោកនេះ បើសិនចាប់ផ្ដើមធ្វើអ្វីដោយការស្រឡាញ់ និងការពេញចិត្តពេញថ្លើមហើយ ក៏អាចនឹងទាញស្រូបយកវត្ថុដែលជាគុណសម្បត្តិផ្សេងៗចូលមករួមជាមួយគ្នា ដូចជា ទាញយកនូវសេចក្ដីព្យាយាមចេញមកជួយ ទាញយកការអត់ធន់ និងភាពឆ្លាតវៃឲ្យចូលមកជាបក្សជាពួក ជាដើម ។ ប្រការនេះ គប្បីមើលឃើញតួយ៉ាងពី កម្លោះម្នាក់ដែលស្រឡាញ់នារីម្នាក់  តែងតែមិនខ្លាចខ្មោចលង ទោះបីត្រូវដើរឆ្លងកាត់ព្រៃខ្មោចក្នុងពេលយប់កណ្ដាលរាត្រី ដើម្បីទៅជួបនារីដែលខ្លួនឯងស្រឡាញ់ ​មានប្រការយ៉ាងណា ការទ្រទ្រង់ខ្លួនឲ្យមានភាពឋិតថេរក្នុងភាពស្មោះត្រង់ក៏មានប្រការយ៉ាងនោះដែរ ។ បើសិនមើលឃើញគុណប្រយោជន៍រហូតទាល់តែកើតក្ដីស្រឡាញ់ និងការពេញចិត្តក្នុងការប្រតិបត្តិហើយ ទុកណាត្រូវប្រឈមមុខជាមួយស្ថានការណ៍វរវឹក ឬវិប្បលាសដូចម្ដេចក្ដី ក៏មិនអាចធ្វើឲ្យធ្លាក់ស្រុតចុះពីភាពស្មោះត្រង់នេះបានដែរ ។

 ភាពស្មោះត្រង់នេះ ទោះបីយើងនឹងបានឮ បានស្ដាប់មកច្រើនយ៉ាងណា ប៉ុន្តែគ្រប់ផ្នែកនៃភាពស្មោះត្រង់ មានរសតែម្យ៉ាងគត់ នោះគឺ មានកត្តិយស មានកេរ្ដិ័ឈ្មោះបោះសំឡេង បានទទួលការលើកស្ទួយ គួរឲ្យរាប់អាន ទទួលបានពាក្យសរសើរ ទាំងនេះជារស ។ ដូចពាក្យព្រះលោកនាថ ទ្រង់ត្រាស់សំដែងទុកថា "សច្ចេន កិត្តឹ បប្បោតិ" ប្រែជាសេចក្ដីថា "មនុស្សបានកិត្តិយសដោយសារភាពស្មោះត្រង់" ដូច្នោះ ។ ការទ្រទ្រង់ជីវិតរស់នៅក្នុងភាពស្មោះត្រង់ ជាការសាងកិត្តិយសកេរ្តិ៍ឈ្មោះឲ្យដល់ខ្លួនឯង ដោយត្រង់នេះឯង ៕

ស្រង់ចេញពីធម្មៈមុនចូលដេក

ប្រែ.គោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត

និទានមុនចូលដេកៈ អាថ៌កំបាំងមិនមានទេក្នុងលោក

និទានមុនចូលដេក

អាថ៌កំបាំងមិនមានទេក្នុងលោក

ស្រងចេញពីរឿងនិទានក្នុងជាតកមួយដំណាលថា មានគ្រូអាចារ្យម្នាក់ ចង់លើកកូនស្រីក្រមុំឲ្យរៀបការជាមួយកូនសិស្សដែលមានគុណធម៌  ទើបខ្លួនរកកលឧបាយថា ឲ្យសិស្សទៅលួចទ្រព្យរបស់ពីឪពុកម្ដាយ ឬសាច់ញាតិមិត្តបងប្អូនមកឲ្យបានច្រើនបំផុត ។ កូនសិស្សម្នាក់ៗក៏ទៅលួចទ្រព្យរបស់មកឲ្យគ្រួអាចារ្យតាមដែលខ្លួនអាចធ្វើបាន ។ អ្នកខ្លះលួចរបស់មានតម្លៃខ្ពស់ អ្នកខ្លះលួចបានរបស់មានតម្លៃមធ្យម និងខ្លះទៀតលួចបានរបស់មានតម្លៃទាប ប៉ុន្តែក្នុងចំណោមពួកគេមានសិស្សម្នាក់ ត្រឡប់មកមានតែដៃទទេ ។ ពេលគ្រូអាចារ្យសាកសួរ ក៏បានទទួលចម្លើយតបពីកូនសិស្សនោះថា ហេតុផលដែលគេមិនលួចរបស់ ព្រោះគេជឿថា អាថ៌កំបាំងក្នុងការធ្វើអាក្រក់មិនមានទេក្នុងលោក មិនថានៅក្នុងផ្ទះ ឬក្នុងព្រៃ ទោះបីគ្មានអ្នកដទៃជួបឃើញ ក៏ប៉ុន្តែខ្លួននៅមើលឃើញ ហើយខ្លួនហ្នឹងឯងរមែងដឹងថា ធ្វើល្អឬអាក្រក់ ។ គ្រូអាចារ្យបានឃើញភាពមានគុណធម៌របស់សិស្សម្នាក់នោះហើយ ទើបលើកកូនក្រមុំឲ្យ ព្រមទាំងលើកស្ទួយគេឲ្យធ្វើជាគំរូនៃមនុស្សល្អ មានគុណធម៌ដល់សិស្សដទៃៗទៀត ។

រឿងល្អៗទាំងនេះនឹងកើតឡើង នៅពេលអ្នកមានការជឿជាក់លើខ្លួនឯង

រឿងល្អៗទាំងនេះនឹងកើតឡើង នៅពេលអ្នកមានការជឿជាក់លើខ្លួនឯង

ដរាបណា អ្នកជឿជាក់លើខ្លួនឯង អ្នកនឹងដឹងអំពីវិធីក្នុងការរស់នៅ

រឿងល្អៗទាំងនេះនឹងកើតឡើង នៅពេលអ្នកមានការជឿជាក់លើខ្លួនឯង!

មុននឹងចាប់ផ្ដើមធ្វើរឿងអ្វីក៏ដោយ ត្រូវមានជំនឿជាក់លើខ្លួនឯងជាមុនសិន

ព្រោះបើមិនដូច្នោះទេ អ្នកនឹងមិនងាយនឹងសម្រេចនោះឡើយ។

មនុស្សដែលខ្វះជំនឿចិត្តលើខ្លួនឯង

គឺប្រៀបបាននឹងរាងកាយ ដែលគ្មានវិញ្ញាណអ៊ីចឹង។

ដូច្នេះហើយ ទោះបីជាមានបញ្ហាអ្វីក៏ដោយ

ត្រូវតែសាងទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯងឲ្យបាន។

ខាងក្រោមនេះ គឺជារឿងល្អៗដែលនឹងកើតឡើង

នៅពេលអ្នកមានភាពជឿជាក់លើខ្លួនឯង៖

មួយជីវិតម៉ែកុហកខ្ញុំ ៨ដង

មួយជីវិតម៉ែកុហកខ្ញុំ ៨ ដង

រឿងរ៉ាវចាប់ផ្ដើមពេលដែលខ្ញុំនៅតូច ខ្ញុំកើតក្នុងត្រកូលគ្រួសារក្រីក្រ

គ្រួសាររបស់ខ្ញុំក្រីក្រខ្លាំងណាស់ ពេលខ្លះត្រូវដាច់ពេល ។

ពេលណាក៏ដោយ ដល់ពេលស៊ីបាយ…ម៉ែនឹងបែងចែកបាយសម្លឲ្យខ្ញុំបន្ថែមឡើង

ព្រមទាំងនិយាយថា “កូនត្រូវស៊ីបាយបានច្រើនឡើង… ចំណែកម៉ែមិនសូវជាឃ្លានទេ

នេះជាទីលើកទីមួយហើយដែលម៉ែកុហកខ្ញុំ ។

ពេលខ្ញុំធំឡើង អ្នកម៉ែព្យាយាមរកពេលទំនេរទៅស្ទួចត្រីក្នុងស្ទឹង

ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានស៊ីអាហារដែលមានអត្ថប្រយោជន៍ចំពោះការរីកធំធាត់របស់ខ្ញុំ

ម៉ែស្ងោរត្រី ដែលស្ទួចបានមកធ្វើជាស៊ុបឲ្យខ្ញុំស៊ី  ក្នុងខណៈដែលខ្ញុំស៊ីសម្លត្រីសោរ ។

ម៉ែអង្គុយក្បែរខ្ញុំ បេះហូបត្រីដែលនៅសល់ជាប់នឹងឆ្អឹងត្រី

ក្រោយពីខ្ញុំបានស៊ីសាច់ត្រីអស់ហើយ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍សង្វេគចិត្តណាស់…

ខ្ញុំព្យាយាមចែករំលែកសាច់ត្រីទាំងនោះឲ្យទៅម៉ែ តែម៉ែបដិសេដភ្លាមៗ

ព្រមជាមួយនិយាយថា “កូនស៊ីចុះ… ម៉ែមិនសូវជាចូលចិត្តសាច់ត្រីទេ

នេះជាលើកទីពីរហើយដែលម៉ែកុហកខ្ញុំ ។

និទានសាងកម្លាំងចិត្ត រឿងលោកតានិងអ្នកសុំទាន

និទានសាងកម្លាំងចិត្ត រឿងលោកតានិងអ្នកសុំទាន

នៅឯវត្តមួយ

ថ្ងៃនេះមានបុរសពិការដៃម្ខាង

ធ្វើដំណើរត្រាច់ចរមកដើម្បីសុំអាហារ

ហើយបានជួបជាមួយលោកតាមួយអង្គ

លោកជាព្រះគ្រូចៅអធិការវត្ត ។

ពេលបុរសពិការដៃម្ខាងហាមាត់សុំទាន

លោកតាបែរជាចង្អុលទៅឯគំនរឥដ្ឋឯមុខរោងភត្ដិ

ហើយប្រាប់ដល់អ្នកសុំទានដៃម្ខាងនោះថា

“ញោមជួយជញ្ជូនឥដ្ឋមួយគំនរនេះ

ទៅទុកឯក្រោយរោងភត្តិឲ្យអាត្មាបន្ដិច” ។

គតិអប់រំបង្កើនកម្លាំងចិត្តក្នុងថ្ងៃដែលខ្លួនអស់សង្ឃឹម

គតិអប់រំបង្កើនកម្លាំងចិត្តក្នុងថ្ងៃដែលខ្លួនអស់សង្ឃឹម

ខ្សែក្រាហ្វិចជីវិតរបស់មនុស្សយើងដូចជាអក្សរ W

បើសម្លឹងមើលវាឲ្យច្បាស់មែនទែន

វាជាធម្មៈដែលកប់ជ្រៅនៅក្នុងនោះស្រាប់ហើយ

វាមានខ្សែចុះមុនដល់ខ្សែឡើងក្រោយ

បន្ទាប់មកចុះ មន្ទាប់មកឡើង ឡើងចុះៗ

បែបហ្នឹងហើយ គឺជារឿងជីវិត ។

មនុស្សខ្លះចង់បានជីវិត A នៅតែមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់

ហើយចង់បានទៅដល់ A⁺ ទៀត ។

មនុស្សដែលមានមនោគតិបែបហ្នឹង ចាត់ទុកថា

ជាមនុស្សមិនទាន់យល់ពីលោកនេះនៅឡើយទេ ។

ក្នុងពេលខូចចិត្ត...អស់សង្ឃឹម.. តើគិតយ៉ាងម៉េចទើបមានចិត្តស៊ូឡើងវិញ?

ក្នុងពេលខូចចិត្ត...អស់សង្ឃឹម.. តើគិតយ៉ាងម៉េចទើបមានចិត្តស៊ូឡើងវិញ?

ក្នុងរយៈកាលកន្លងមកនៃជីវិតនេះ..

មានមនុស្សច្រើនណាស់ មុខជាបានឆ្លងកាត់មេរៀននៃជីវិតសឹងតែរាប់ភ្លេច..

ទាំងមេរៀននៃការខកបំណងប្រាថ្នា..

ទាំងមេរៀននៃភាពអស់សង្ឃឹម.. បរាជ័យ

នៃការសិក្សា ការងារ បេះដូង និងគ្រួសារក្នុងជីវិត..

ព្រមទាំងមេរៀននៃភាពជោគជ័យ...

សឹងតែមួយជីវិតមនុស្សម្នាក់ៗឆ្លងកាត់គ្រប់រសជាតិ ។

រឿងនិទានសត្វកង្កែបមិនព្រមចាញ់

រឿងនិទានសត្វកង្កែបមិនព្រមចាញ់

កាលពីព្រេងនាយយូរលង់ណាស់មកហើយ…

មានសត្វកង្កែបច្រើនក្បាល… ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងអន្លុងដ៏ជ្រៅ…

ដែលអ្នកភូមិជីកដាក់សត្វ ។

ពួកវានាំគ្នាលោត… ដើម្បីព្យាយាមឡើងចេញពីអន្លុងនោះឲ្យបាន

ប៉ុន្តែសម្រាប់ពួកវា…អន្លុងមួយនោះគឺជ្រៅណាស់ ។

ដូចនោះ… ទើបគ្មានកង្កែបមួយណា…អាចលោតចេញមកបានឡើយ

ពួកមិត្តគូកនរបស់វាដែលនៅខាងលើ… មួយៗក៏មកចាំមើលនៅឯមាត់អន្លុង

ដំបូងៗមិត្តៗរបស់វាម្នាក់ៗ ក៏ស្រែកផ្ដល់កម្លាំងចិត្តឮសំឡេងលាន់កងរំពងទាំងអស់

ប៉ុន្តែក៏គ្មានកង្កែបណាមួយ អាចលោតចេញពីអន្លុងនោះបានសម្រេចទេ ។

បើគ្មានគោលដៅទេ ក៏ពិបាកនឹងទៅដល់ដែរ

បើគ្មានគោលដៅទេ ក៏ពិបាកនឹងទៅដល់ដែរ

មនុស្សដែលជោគជ័យក្នុងជីវិត

គឺជាមនុស្សដែលមានគោលដៅច្បាស់លាស់

គឺជាមនុស្សដែលដឹងខ្លួនឯងថា កំពុងនាំជីវិតខ្លួនទៅទីណា ។

ការដែលដឹងខ្លួនឯង នឹងបោះជំហានទៅទីណា វារឿងសំខាន់

ព្រោះថាជីវិតដែលយើងកំពុងរស់ មានខ្យល់ដង្ហើមកំពុងប្រើ

វានឹងមានទម្ងន់ស្រាលឡើង ទៅតាមអាយុកាល ដែលចេះតែកើនឡើង ។

ព្រោះថាមនុស្សគ្រប់រូប ម្នាក់ៗមានពេលកំណត់នៅក្នុងលោកនេះ

យើងម្នាក់ៗត្រូវស្វែរកនិយាមជោគជ័យ

និងគោលដៅរបស់ខ្លួន តាមរបៀបរបស់ខ្លួនឯង

ដែលមិនចាំបាច់ត្រូវដូចអ្នកដទៃនោះទេ ។

ហើយភាពជោគជ័យ

អាចមិនមែនត្រឹមតែរឿងការងារ ឬលុយកាក់ប៉ុណ្ណោះទេ ។

បើមិនផ្សងព្រេងទេ រមែងមិនបានអ្វីឡើយ

បើមិនផ្សងព្រេងទេ រមែងមិនបានអ្វីឡើយ

រឿងកម្លែងដ៏អាក្រក់ម្យ៉ាងក្នុងលោកមួយនេះគឺ

ការចាប់ផ្ដើមបោះជំហានថ្មី ដែលមនុស្សជាច្រើនណាស់

ខ្លាចរអាបំផុត ។

បើក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តពិភពលោកវិញ

ពោរពេញទៅដោយការភ័យខ្លាច

មិនហ៊ានពង្រឹងជំហរដើម្បីសុបិនរបស់ខ្លួនឯងទេ

មិនហ៊ានតស៊ូថា ក្ដីសុបិនមានភាពប្រាកដប្រជា

ដែលអាចទៅរួចទេ ។

គ្មានអ្នកណាកើតមកដើម្បីចុះចាញ់គ្រប់ពេលនោះទេ

គ្មានអ្នកណាកើតមកដើម្បីចុះចាញ់គ្រប់ពេលនោះទេ

ភាពជាក់ស្ដែងដ៏សំខាន់បំផុតគឺ

លោកនេះមិនមែនបង្កើតអ្នកណាមួយឲ្យកើតមក

ដើម្បីជាបុគ្គលចុះចាញ់នោះទេ ។

ភាពបរាជ័យនឹងបំផ្លាញយើងឲ្យរលាយរលត់បាន

បើសិនជាយើងនៅទន់ជ្រាយ

តែបើសិនយើងរឹងមាំគ្រប់គ្រាន់វិញ

យើងអាចឈានឆ្លងផុតពីភាពបរាជ័យទៅដោយក្លាហាន ។

ព្រោះចេតនារម្មណ៍គឺជាមិត្តភក្ដិដ៏ពិត

ភាពភ័យខ្លាចគឺជាសត្រូវដ៏កាចសាហាវ ។

តើយើងអាចធ្វើអ្វីបានខ្លះ?

តើយើងអាចធ្វើអ្វីបានខ្លះ?

រឿងសំខាន់បំផុត ដែលយើងច្រើនតែភ្លេចសួរខ្លួនឯង

គឺរឿងតូចតាច រឿងដែលមើលទៅមិនសូវសំខាន់នេះឯង ។

ក្នុងនាទីណាក៏ដោយនៃជីវិត

នៅពេលមានអ្នកដទៃ តាំងសំនួរសួរយើងថា

តើខ្លួនយើងហ្នឹងអាចធ្វើអ្វីបានខ្លះ?

តាមពិតទៅ វាជាសំនួរសំខាន់ខ្លាំងណាស់

សម្រាប់ជីវិតរបស់យើង ។

បើគ្មានអ្នកណាសួរយើងទេ

យើងអាចសាកយកសំនួរនេះ មកសួរខ្លួនឯងបាន

រួចហើយឆ្លើយជាមួយវាត្រង់ទៅត្រង់មក

គ្មានអ្នកណាមកកុហកបោកប្រាសយើងបានឡើយ ។

តាមពិតទៅ ជីវិតដូចជាល្បែងហ្គេមតចំណុច

តាមពិតទៅ ជីវិតដូចជាល្បែងហ្គេមតចំណុច

បើប្រៀបធៀបការប្រើជីវិតរបស់យើង

ដូចជាល្បែងហ្គេមតចំណុច

នឹងមើលឃើញបានច្បាស់ក្រឡែតថា

យើងមិនគួរនៅស្ងៀមមួយកន្លែងសោះឡើយ ។

បើសម្លឹងមើលខ្លួនឯង ដូចជាចំណុចមួយៗ

ការចេញដំណើរទៅជួបមនុស្សម្នាថ្មីៗ

ក៏ដូចជាការបន្ថែមចំណុចផ្សេងៗរបស់ជីវិតអ៊ីចឹងដែរ ។

យើងមិនដឹងទេថា

តើពេលណា ដែលជីវិតនឹងគួសខ្សែតភ្ជាប់ចំណុចផ្សេងៗ

ឲ្យចូលជាប់គ្នាតែមួយបាន?

បើថ្ងៃនេះមិនទាន់បានល្អទេ ត្រូវធ្វើថ្ងៃស្អែកឲ្យល្អជាងនេះ

បើថ្ងៃនេះមិនទាន់បានល្អទេ ត្រូវធ្វើថ្ងៃស្អែកឲ្យល្អជាងនេះ

យើងគ្រប់គ្នាមានជម្រើស

ដែលញ៉ាំងឲ្យជីវិតមានភាពល្អប្រសើរឡើង ។

គ្រាន់តែយើងធ្វើមើលមិនឃើញ

ឬមិនធ្លាប់ដឹងពីសក្ដានុពល

ធ្វើមិនដឹងពីសមត្ថភាពពិតរបស់ខ្លួនឯង ។

តែមួយថ្ងៃៗដែលយើងប្រើប្រាស់ទៅ

តើប្រើប្រាស់វាទៅបែបល្អគ្រប់គ្រាន់ឬទេ?

ឬប្រើប្រាស់សំបូរហូរហៀរ

មិនបានជួយទ្រទ្រង់ឲ្យយើងមានឱកាស

ចូលទៅជិតក្ដីសុបិន ។

កុំវិលវល់នៅជុំវិញបញ្ហា

កុំវិលវល់នៅជុំវិញបញ្ហា

បើយើងដឹងថា អ្វីដែលខ្លួនកំពុងបានធ្វើនោះ

វាមិនមែនទេ ឲ្យផ្លាស់ប្តូរវាចេញទៅ

រកដំណោះស្រាយ រកឱកាសក្នុងការផ្លាស់ប្តូរ

កែសម្រួលវាឲ្យបាន ។

កុំឲ្យខាតពេលវេលា កុំគិតតែពីរអ៊ូរទាំ

តែមិនគិតរកមធ្យោបាយដោះស្រាយ កែប្រែវាចេញទេ ។

ធ្វើបែបនោះ វាមិនបានជួយដោះស្រាយអ្វីទេ

មានតែធ្វើឲ្យយើងវិលវល់នៅជុំវិញបញ្ហានោះ

ដោយមិនហ៊ានគិត មិនហ៊ានចូលមកដោះស្រាយ

តើនឹងឲ្យរឿងនោះបានល្អប្រសើរយ៉ាងម៉េច?

គិតតិចធ្វើច្រើន គិតច្រើនមិនធ្វើអ្វីសោះ

គិតតិចធ្វើច្រើន គិតច្រើនមិនធ្វើអ្វីសោះ

មនុស្សយើងគេបែងចែកជាពីរពួកធំៗ

គឺពួកមនុស្សគិតច្រើនហួសពេក

ជាមួយពួកមនុស្សមិនសូវគិតអ្វីច្រើន

តែមានមុខធ្វើច្រើន ។

ពេលយើងមិនគិតអ្វីច្រើនពេក

យើងបានធ្វើរឿងដែលបណ្ដាលមនុស្សគិតច្រើន

គេបានត្រឹមតែគិត ។

ប៉ុន្តែពួកគេមិនមានថ្ងៃបានធ្វើ

លោកតាន់ ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន អ៊ិឈិតាន់

កាច់បំបាកអ្នកជំនាញទីផ្សារ

សាងអាណាចក្រលុយវាល់លានដុល្លារ

តាំងពីដើមផលិតតែអូអ៊ិឈិ ។

សប្បាយចិត្តជាមួយរឿងដែលខ្លួនឯងកំពុងធ្វើ

សប្បាយចិត្តជាមួយរឿងដែលខ្លួនឯងកំពុងធ្វើ

អាថ៌កំបាំងដែលគ្មានការពិបាកក្នុងការធ្វើអ្វីមួយឲ្យបានសម្រេច

ធ្វើអ្វីមួយឲ្យបានឈ្នះ គឺសប្បាយចិត្តជាមួយរឿងដែលខ្លួនឯងកំពុងមាន

កំពុងបាន និងកំពុងធ្វើនោះៗ ។

ធម្មជាតិរបស់មនុស្សយើង

មានភាពថ្នឹកជំនាញ និងទស្សនវិស័យខុសៗគ្នាកើតមានឡើងជាធម្មតា

បើសិនចាប់ផ្ដើមត្រង់ការទទួលស្គាល់ធម្មជាតិរបស់ខ្លួនឯង

ក៏អាចឆ្លើយតបជាមួយខ្លួនឯងបានថា

តើយកខ្លួនឯងហ្នឹងទៅទុកនៅត្រង់កន្លែងណាមួយ?

តើគួរចាប់យក ឬឆកឱកាសណាមួយទៅធ្វើកិច្ចការអ្វី

ប្រសិនយើងមានអារម្មណ៍សប្បាយចិត្ត

មានសេចក្ដីសុខជាមួយរឿងដែលមាន ដែលខ្លួនកំពុងធ្វើនោះ?

ចេះសមាគមមនុស្សច្រើនគ្នា រកជំនួយពីចាស់ទុំ

ចេះសមាគមមនុស្សច្រើនគ្នា រកជំនួយពីចាស់ទុំ

ចង់បានជោគជ័យត្រូវចេះសមាគម

ត្រូវចេះជ្រើសរើសរាប់អានមនុស្សម្នាផងទាំងពួង ។

បើចង់ជោគជ័យ

កុំរវល់តែរាប់អានមនុស្សប្រភេទដូចគ្នា

មានវ័យស្របាៗគ្នាឡើយ ។

យើងអាចនឹងមានចិត្តមុះមុតជាង និងរឹងមាំជាង

ក្នុងដំណាក់កាលណាមួយនៃជីវិត

ប៉ុន្តែយើងវិលវល់ទៅមកៗ

អាចទៅមិនបានឆ្ងាយ ដូចអ្វីដែលបានកំណត់ទុក

ដូចពាក្យចាស់ខ្មែរយើងពោលថា

មុចមិនជ្រៅ ទៅមិនឆ្ងាយ ។