លក្ខណៈមនុស្សមានចិត្តស្មោះស និងមនុស្សគ្មានចិត្តស្មោះស

លក្ខណៈមនុស្សមានចិត្តស្មោះស និងមនុស្សគ្មានចិត្តស្មោះស

មនុស្សស្មោះត្រង់ អ្នកណានៅជាមួយក៏សប្បាយចិត្ត និងមានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាពជានិច្ច។ សង្គមមួយដែលមនុស្សម្នាមានក្ដីស្រឡាញ់ ដោយស្មោះត្រង់ភក្ដីភាពចំពោះគ្នា ជាសង្គមមួយដែលមានសេចក្ដីសុខបំផុត។

គួរ ឬមិនគួរ

គួរ ឬមិនគួរ

 “...ភិក្ខុសាមណេរ រហូតដល់មានជី រស់នៅដើម្បីប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយធម៌ តាមពាក្យអប់រំបង្រៀនដោយព្រះពុទ្ធអង្គ ឲ្យចូលមកសណ្ឋិតនៅក្នុងចិត្តរបស់យើង ជាការហ្វឹកហាត់ចិត្តខ្លួនហ្នឹងឯង យើងយកលទ្ធិប្រពៃណី ឬការប្រព្រឹត្តប្រណិប័តន៍របស់ព្រះពុទ្ធអង្គ ព្រះអរិយជាម្ចាស់ ឲ្យមកសណ្ឋិតចូលនៅក្នុងចិត្ត ក្នុងបេះដូងរបស់យើង។

គំនិតគួរពិរចាណាខ្លឹមសារនៃជីវិត(១១)

គំនិតគួរពិរចាណាខ្លឹមសារនៃជីវិត(១១)

“... ពេលណាយើងដឹងថា ចិត្តរបស់យើងកំពុងនឹងមូល ឲ្យយើងកំណត់យកបុគ្គលអ្នកភ្ញាក់កំពុងស្ងប់។ សតិនិងចិត្ត កុំឲ្យរយាលឃ្លាតឆ្ងាយចេញពីគ្នា កុំឲ្យសតិមានចលនាលឿនពេកជាមួយអាការៈអ្វីណានីមួយ។ ពេលមានសតិមិនមានចលនាលឿនពេកជាមួយអាការៈអ្វីណានីមួយហើយ ចិត្តក៏មូលឯកឯង។ ពេលខ្លះក៏មូលផ្ដុំស្និត ប្រៀបដូចយកឈើដំបោះចុះទៅក្នុងទឹកហូរគួចត្របាញ់ ដំដោតឲ្យវាហ្នឹងកុំឲ្យហូរទៅតាមក្រសែនៃទឹក យ៉ាងណាមិញ យើងកុំឲ្យចិត្តឃ្លាងឃ្លាតឆ្ងាយពីបុគ្គលអ្នកភ្ញាក់ (បុគ្គលមានពុទ្ធិ)ឡើយ...”។

ថេរដីកាអប់រំដោយ...

ព្រះគ្រូ បភាសោ

រូបភាព៖ហ្វេសប៊ុកផេក

សំបកក្រម៉ សាច់ស្រាយ និងខ្លឹមរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនា

សំបកក្រម៉ សាច់ស្រាយ និងខ្លឹមរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនា

“.... សំបកក្រម៉របស់ព្រះពុទ្ធសាសនាគឺ ទាន សីល និងសាសនៈពិធីផ្សេងៗ បើបានធ្វើត្រឹមត្រូវហើយ វានឹងក្លាយជាសាច់ស្រាយ គឺធ្វើចិត្តឲ្យរីករាយ ញញឹមញញែមស្រស់ស្រាយ រហូតដល់កើតបីតិឆ្អែតចិត្ត។ ទាន សីល នោះនឹងចូលមកខាងក្នុងចិត្ត ចិញ្ចឹមទឹកចិត្ត ឲ្យនៅត្រជាក់ជានិច្ច នេះបានឈ្មោះថា ធ្វើសំបក់ក្រម៉ឲ្យក្លាយជាសាច់ស្រាយបាន។

អ្នកធ្វើបាន ញញឹមបាន និងមានកម្លាំងចិត្តពេញលេញបាន ទោះបីប្រឈមមុខទៅនឹងស្ថានការណ៍លំបាកក៏ដោយ

អ្នកធ្វើបាន ញញឹមបាន និងមានកម្លាំងចិត្តពេញលេញបាន ទោះបីប្រឈមមុខទៅនឹងស្ថានការណ៍ លំបាកយ៉ាងណាក៏ដោយ។ បើអ្នកស្ថិតនៅក្នុងស្ថានការណ៍លំបាកៗ អ្នកក៏អាចញញឹមបាន និងមានកម្លាំងចិត្តពេញលេញបាន សាកល្បងមកធ្វើវិធីនេះលោមើល អ្នកនឹងបានដឹងថា តើអាចទៅរួចឬមិនអាចទៅរួចហើយ!? 

រឿងរបស់លោកិយវិស័យ មានការអាប់ឱនក៏មានការចម្រើន

រឿងរបស់លោកិយវិស័យ មានការអាប់ឱនក៏មានការចម្រើន

“...រឿងរបស់សមាធិនេះ សីលក្តី សមាធិក្តី និងបញ្ញាក្តី ជារឿងដែលយើងអាចបំពេញឲ្យកើតមានឡើងមកបាន ជាពិសេសខ្លាំងនោះរឿងសមាធិរមែងមានការអាប់ឱន និងមានការចម្រើន។ 

ហេតុផលនៃភាពអាប់ឱនរបស់សមាធិនោះគឺ សេចក្ដីប្រមាទ មិនរៀនហ្វឹកហាត់ឲ្យជាប់គ្នាជាបន្ត ឬជួនកាលយើងអាចនឹងបានប្រព្រឹត្តធ្វើខុសសីលធម៌ ដែលជារឿងតូចតាចបន្តិចបន្តួចប្រការណាមួយ។

ក្នុងពេលមានរឿងដូច្នោះ សមាធិក៏រមែងអន់ថយទៅបាន ព្រោះរឿងរបស់សមាធិជារឿងរបស់លោក រឿងរបស់លោកិយវិស័យ មានការអន់ថយ និងមានការចម្រើនអ៊ីចឹងឯង...”។[edit]

ថេរដីកាអប់រំរបស់អង្គគ្រូ ដ្ឋានិយោ

គោលគំនិតល្អ៨ប្រការ រៀនហ្វឹកហាត់រកសេចក្ដីសុខ

គោលគំនិតល្អ៨ប្រការរៀនហ្វឹកហាត់រកសេចក្ដីសុខ

គំនិតតាក់តែងគួរឲ្យខ្លាច ព្រោះមនុស្សយើងចូលចិត្តគិតតែឯកឯងទ័លតែកើតទុក្ខ ហើយនឹងការទម្លាក់ចោលខ្លះ ក៏នឹងមានសេចក្ដីសុខឡើង អ្វីដែលមិនចាំបាច់ត្រូវគិត កុំយកចិត្តខួរក្បាលទៅគិតឡើយ។

គំនិតគួរពិចារណាខ្លឹមសារនៃជីវិត(១០)

គំនិតគួរពិចារណាលើខ្លឹមសារជីវិត

“....ការណ៍ដែលអប់រំបង្រៀនឲ្យស្រឡាញ់ខ្លួនឯង.... មិនមែនមានន័យដល់សំដៅលើការស្រឡាញ់សម្រស់ស្អាតស្រស់សោភា ស្រស់សង្ហារ សំណប់ចិត្ត នៅតែមុខតុទូកញ្ចក់ឆ្លុះគ្រឿងប្រេងម្សៅ ហួសហេតុពេកនោះទេ។

ប៉ុន្តែឲ្យ.... ជាមនុស្សដែលមានសីល មានធម៌ មិនដឹកនាំខ្លួនឯងឲ្យទៅក្នុងផ្លូវលង់ផុងអាត្មាថយថោក ទោះជាតាមមធ្យោបាយបែបណាក៏ដោយ នេះឯងគឺជាអប់រំបង្រៀនឲ្យស្រឡាញ់ខ្លួនឯង.... រឿងហ្នឹងយល់ចូលចិត្តហើយឬនៅ? ជ្រាបចូលដល់ក្រុមអ្នក ដែលមានសភាពបែបតុទូកញ្ចក់ឆ្លុះប្រាណ តោងប្រកាន់មាំលើអត្តា យល់ចូលចិត្តដោយការក្រ....”។[edit]

រូបភាពៈ Pluse.google.com

២២ សំនួរដែលចង់ឲ្យសាកល្បងប្រើក្នុងកំឡុងពេលខ្លួនកំពុងច្របុកច្របល់

២២ សំនួរដែលចង់ឲ្យសាកល្បងប្រើក្នុងកំឡុងពេលខ្លួនកំពុងច្របុកច្របល់

សំនួរទាំងអស់នេះ នឹងអាចជួយឲ្យយើងកាត់បន្ថយភាពច្របុកច្របល់ ហើយយល់ចូលចិត្តអំពីជីវិតកាន់តែច្រើនឡើង។

១) តើមានអ្វីនឹងកើតឡើងខ្លះ បើសិនជាយើងចាប់ផ្ដើមអនុវត្តវាពិតប្រាកដនោះ? ទោះជាឲ្យអ្នកមានក្តីកង្វល់ឬភ័យខ្លាចដល់កម្រិតណា យើងក៏នៅតែមានជម្រើសដែរ។ ភាពភ័យខ្លាចគ្មានអំណាចណាខ្លាំងជាងយើងឡើយ យើងទៅវិញទេតើ ដែលជាអ្នកអាចគ្រប់គ្រងស្ថានការណ៍ ជោគជតាជីវិតរបស់យើងបានដោយខ្លួនឯង។ 

គំនិតគួរពិចារណាខ្លឹមសារនៃជីវិត(៩)

“...តើសេចក្ដីទុក្ខនៅក្នុងទីណា? សេចក្ដីទុក្ខនៅត្រង់ចិត្តតោងប្រកាន់មាំ តោងប្រកាន់មាំក្នុងជាតិត្រកូល ក្នុងអត្តាតួខ្លួន  ក្នុងសត្វ ក្នុងបុគ្គលថា ជារបស់ខ្លួនឯងទាំងអស់។ ការតោងប្រកាន់មាំនេះឯង ដែលជាការប្រកាន់មាំមិនឲ្យមានសេចក្ដីសុខ ឲ្យមានតែសេចក្ដីទុក្ខតែម្យ៉ាង។

វាប្រៀបដូចជាថា យើងនឹងមិនឲ្យវាចាស់  វាក៏ចាស់ទៅរឿយៗ ត្រូវដឹងថា តើវាចាស់ព្រោះអ្វី? ក៏ព្រោះថា ចិត្តមកតោងប្រកាន់មាំ ពេលចិត្តមកតោងប្រកាន់មាំ ចិត្តទើបមកតោង មកទំអាស្រ័យនៅ មកកើត មកចាស់ជរា មកឈឺគ្រុនងាឲ្យព្យាធិ លទ្ធផលចុងក្រោយបំផុត ក៏មកដល់នូវសេចក្ដីស្លាប់តែប៉ុណ្ណោះឯង...”។[edit]

ថេរដីការបស់ព្រះគ្រូ ពុទ្ធាចារោ 

រូបភាពៈ plus.google.com

គន្លឹះ១០យ៉ាងដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍ខ្លួនឯង

ប្រសិនបើមានអារម្មណ៍ថា រឿងដែលខ្លួនឯងមាននៅមិនទាន់ជារឿងល្អក្នុងជីវិតទេ កុំបណ្ដែតបណ្តោយឲ្យជីវិតនេះមានទំនោរបែបពីមុនអី អ្នកគួរនឹងក្រោកឡើងមកសម្របសម្រួលជីវិត អភិវឌ្ឍខ្លួនឯងឲ្យកាន់តែប្រសើរឡើង ចាប់ដើមពីពេលនេះតទៅល្អជាជាង។ ខាងក្រោមនេះ ជាគោលការណ៍ជាគន្លឹះទាំង ១០យ៉ាង វាអាចជួយដុតកំដៅចិត្តគំនិតរបស់អ្នកបាន!

ពាក្យកម្លាំងចិត្ត៩ឃ្លា អានប៉ុន្មានដងហើយ នៅតែមិនធុញទ្រាន់ឡើយ

គោលគំនិតល្អដើម្បីកម្លាំងចិត្ត អានហើយមានអារម្មណ៍ថា សប្បាយរីករាយចិត្ត ជាមួយនឹងជីវិតដែលខ្លួនឯងមាន

អំពើល្អ ឬបុណ្យកុសលប្រៀបដូចជាពន្លឺប្រទីប

អំពើល្អ ឬបុណ្យកុសលប្រៀបដូចជាពន្លឺប្រទីប

អ្នកដែលបានធ្វើបុណ្យធ្វើកុសលរឿយៗ មើលហាក់នឹងដូចជាមិនបានទទួលផលនៃអំពើល្អក៏ដោយ

ហើយពេលខ្លះ មើលហាក់ដូចជាធ្វើល្អមិនបានល្អ ធ្វើល្អបានតែអាក្រក់ថែមទៀត

ដូចនេះ​ វាប្រៀបប្រដូចជាការអុជប្រទីបក្នុងពេលថ្ងៃចែសអ៊ីចឹង

តែងតែមិនបានផលប្រយោជន៍ពីពន្លឺប្រទីបនោះឯង។

គម្បីឃើញថា ជីវិតនេះសែនខ្លី!

គម្បីឃើញថា ជីវិតនេះសែនខ្លី!

ភិក្ខុទាំងឡាយ! ខាងពួកភិក្ខុដែលចម្រើនមរណស្សតិយ៉ាងនេះថា “ឱហ្ន៎! យើងអាចមានជីវិតរស់នៅបានត្រឹមតែមួយខណៈ ឆាន់អាហារស្រេចត្រឹមតែមួយប៉ម្រិច យើងគប្បីយកចិត្តទុកដាក់ដល់ពាក្យអប់រំរបស់ព្រះមានព្រះភាគជាម្ចាស់ចុះ ការប្រណិប័តន៍តាមពាក្យអប់រំ គួរធ្វើឲ្យមានច្រើនហើយហ្ន៎” ដូចនេះក៏ប្រពៃ, 

គ្រាន់តែគ្រប់

"...គំនិតម្យ៉ាង ដែលគួរហ្វឹកហាត់ឲ្យកើតមានឡើងជាប្រចាំគឺ... គំនិតដែលថា “គ្រប់គ្រាន់”។ គិតឲ្យចេះគ្រប់ អ្នកចេះគ្រប់នឹងក្លាយជាបុគ្គលដែលមានសេចក្ដីសប្បាយចិត្ត។ ចំណែកអ្នកដែលមិនចេះគ្រប់... នឹងក្លាយជាបុគ្គលក្ដៅរោលរាលអន្ទះអន្ទែង។

ការមិនចេះគ្រប់មាននៅបាន ទោះបីក្នុងចំណោមបុគ្គលអ្នកមានស្ដុកស្ដម្ភមហាសាលក៏ដោយ ហើយនឹងការចេះគ្រប់ក៏មានបាន ទោះបីក្នុងចំណោមបុគ្គលទុគ៌តជនក៏ដោយ ទាំងនេះមាន ក៏ព្រោះសេចក្ដីគ្រប់ជារឿងរបស់ចិត្ត។  អ្នកមានមិនចេះគ្រប់... គឺជាអ្នកក្រអស់មួយជីវិត អ្នកក្រចេះគ្រប់... គឺជាអ្នកមានបានពេញមួយជីវិត....។[edit]

រូបភាពហ្វេសប៊ុកផេក

១០ប្រការ ដែលមនុស្សជិតស្លាប់ច្រើនតែមានវិប្បដិសារីបំផុត

១- មិនបានធ្វើតាមក្តីសុបិនរបស់ខ្លួន

ប្រការនេះ ជាប្រការមួយដែលបានជួបប្រទះច្រើនបំផុត។ ជួនកាល មនុស្សយើងមកភ្ញាក់អាត្មា វាជ្រុលពេលទៅហើយថា មានសុបិនច្រើនយ៉ាងទៀត ដែលនៅចុងក្រោយបំផុត យើងមិនបានធ្វើ មិនបានតស៊ូដើម្បីវា។ ហើយពេលខ្លះកើតមាន ព្រោះយើងជ្រើសរើសនឹងមិនធ្វើផ្ទាល់ ឬយើងមិនជ្រើសរើសវាទៅទៀត ព្រោះត្រូវនឹងកេណ្ឌពីមនុស្សនៅជុំវិញខ្លួនច្រើនហូសពេក ដល់ទីបំផុត ពេលវេលាបានរលាយសូន្យទៅ ដូចជាក្រសែទឹកហូរគួចយកទៅ។

គំនិតពិចារណាខ្លឹមសារនៃជីវិត (៨)

“... មនុស្សអត់ឃ្លាន ឲ្យនៅជាសុខប្រក្រតីមិនបានទេ ទើបរត់រកនេះរកនោះ ជួបអ្វីក៏យកដៃចាប់ស្បាមមកដោយមិននឹកគិតថា ខុសឬត្រូវឡើយ។ ហើយពេលក្រោយមក វត្ថុដែលខ្លួនបានស្បាមមកនោះក៏ដុតខ្លួនឯង ឲ្យក្ដៅរោលរាលខ្លាំងជាងភ្នក់ភ្លើង...។[edit]

ថេរដីការបស់

ព្រះគ្រូភូរិទត្តត្ថេរ

គំនិតពិចារណាខ្លឹមសារនៃជីវិត(៧)

“... គ្មានអ្វីឡើយ សប្បាយ! ការសប្បាយនៅត្រង់ដែលយើងមិនមានអ្វី យើងមិនត្រូវយកអ្វី ភាវនារហូតដល់លែងមានអារម្មណ៍ថា បានកម្រៃ ឬខ្វះទុនពីការប្រណិប័តន៍ មានអារម្មណ៍ក្សេមរីករាយតែម្យ៉ាង។

វត្ថុខាងក្រៅឡើងៗចុះៗ ប៉ុន្តែចិត្តរបស់យើងមិនឡើងចុះៗតាមទេ។ យើងនៅដោយភាពព្រងើយកន្តើយ តាមរបៀបរបស់អ្នកដឹងតែប៉ុណ្ណោះ។ អាការៈនៃសេចក្ដីសុខក៏មាននៅ អាការៈនៃសេចក្ដីទុក្ខក៏មាននៅ តែវានៅខាងក្រៅ វាមិនបានចូលមកដល់ចិត្តរបស់យើងឡើយ....”។[edit]

ថេរដីការបស់

ព្រះគ្រូ ជយសារោ

គោលគំនិតល្អ ពីបុរសជនជាតិចិន...

បុរសជនជាតិចិនម្នាក់...

រែកអម្រែកឡាំងទឹកពីរនៅលើស្មាដើម្បីទៅដងទឹកឯមាត់អូរមួយ

ឡាំងទឹកមួយមានស្នាមប្រេះបែក...ក្នុងខណដែលមួយទៀត

គ្មានស្នាមប្រេះបែក និងអាចដាក់ទឹកត្រឡប់មកវិញបានពេញឡាំង

ប៉ុន្តែដោយចម្ងាយផ្លូវឆ្ងាយ... ពីអូរត្រឡប់មកផ្ទះវិញ...

ទើបធ្វើឲ្យទឹកដែលនៅក្នុងឡាំងដែលមានស្នាមប្រេះបែកនៅសល់ត្រឹមតែពាក់កណ្តាល

គំនិតគួរពិចារណាខ្លឹមសារនៃជីវិត(៦)

      

 “...យើងគឺជាដុំអត្តាតួខ្លួន ពេលមានដុំអត្តាតួខ្លួនពេលណាហើយ

សុខក៏ត្រូវយើង ទុក្ខក៏ត្រូវយើង អ្វីៗក៏ត្រូវយើងទាំងអស់

ដូច្នោះ សម្តេចព្រះបរមសាស្ដា

ព្រះអង្គទ្រង់ទើបឲ្យរំលាយដុំអត្តាចោល

ពេលរំលាយដុំអត្តា គឺសក្កាយទិដ្ឋិនេះហើយ

អស់ដុំអន្តរាយហើយ អត្តា វាក៏មិនត្រូវហៅ

វាជារបស់វានោះឯង ពេលអស់អត្តា អនត្តាក៏កើតឡើងឯង...”។

-------------------------------

ស្រង់ចេញពីសៀវភៅ ៤៨ ព្រះធម្មទេសនា ទំព័រ ១២៧

លក្ខណៈមគ្គនៃការអស់ទៅរលត់ទៅ

លក្ខណៈមគ្គនៃការអស់ទៅរលត់ទៅ

មគ្គមានអង្គប្រាំបី ជាផ្លូវដ៏ប្រសើរជាងផ្លូវទាំងឡាយ

បទនៃអរិសច្ចបួនប្រសើរជាងបទទាំងឡាយ

វិរាគធម៌ដ៏ប្រសើរជាងធម៌ទាំងឡាយ

បុគ្គលមានពុទ្ធចក្ខុប្រសើរជាងសត្វជើងពីរទាំងឡាយ

នេះឯង! ផ្លូវដើម្បីការអស់ទៅនៃទស្សនមគ្គ ផ្សេងដទៃពុំមាន។ 

សេចក្ដីរលត់ទុក្ខ មានព្រោះរលត់ទៅនៃសេចក្តីត្រេកត្រអាល(នន្ទិ)

បុណ្ណៈ! រូបដែលឃើញដោយភ្នែកក្តី សម្លេងដែលស្តាប់ឮដោយត្រចៀកក្តី ក្លិនដែលធំក្លិនដោយច្រមុះក្តី រសដែលភ្លក់ដោយអណ្ដាតក្តី ផោដ្ឋព្វៈដែលប៉ះត្រូវដោយកាយក្តី ធម្មា ដែលដឹងច្បាស់ដោយចិត្តក្តី, នេះជា វត្ថុដែលគួរជាទីចង់បាន គួរជាទីប្រាថ្នា គួរជាទីគាប់ចិត្ត  ជាទីជន្លភ្នែក ជាទីជន្លចិត្ត ឲ្យស្រលាញ់ ជាទីចូលទៅតាំង អាស្រ័យនៅ នៃសេចក្ដីប្រាថ្នា ជាទីតាំងនៃចំណង ជ្រលក់ចិត្ត មានអាស្រ័យហើយ។

ការឧបមាកំណាត់ឈើ ទៅនឹងភិក្ខុក្នុងព្រះសាសនានេះ​

កំណាត់ឈើ ដែលអណ្ដែតរសាត់ឆ្ពោះទៅកាន់សមុទ្រហើយ

ភិក្ខុទាំងឡាយ! តើពួកអ្នកបានឃើញកំណាត់ឈើដុំធំនោះ

ដែលរសាត់អណ្ដែតមក ដោយក្រសែទឹកទន្លេគង្គា ឬអត់?

“បានឃើញហើយ ព្រះអង្គ!”

ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូល

ការវិលកើតស្លាប់មិនមែនជារឿងអាថ៌កំបាំងតទៅទៀត!!

រឿងការកែខៃកម្ម ដែលគេនិយាយតគ្នា ប្រកាន់ជឿយកជាការបានច្រើនតិចកម្រិតណាទៅ?

ពាក្យបង្រៀនអំពីរឿងកម្ម ដោះស្រាយកម្ម រឿងជាតិមុន ជាតិនេះ ពាក្យបង្រៀនជាគោលការណ៍មួយ ដែលនៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា។ ការយល់ចូលចិត្តថា លោកនេះ លោកខាងមុខមានពិត ច្បាប់នៃកម្មមានពិត នរកសួគ៌មានពិត គឺជំនឿដែលជាសម្មាទិដ្ឋិជាតឹកតាង បុគ្គលណាមិនជឿរឿងនេះ ចាត់ទុកថា ជាមិច្ឋាទិដ្ឋិ គឺមានគំនិតយល់ឃើញខុស យល់ចូលចិត្តខុស ព្រោះដោយសារតែពាក្យបង្រៀនថា

ចិត្តឈប់ ចិត្តនឹង ចូលដល់បរមសុខ

ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាអម្ចាស់ ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ស្វែងរកឃើញថា សេចក្ដីសុខដែលពិតប្រាកដនោះគឺស្ថិតនៅក្នុងខ្លួនយើង មិនចាំបាច់ទៅស្វែងរកទីឯណាទេ បើសិនជាស្វែងរកខុសទី ក៏មិនបានជួប បើសិនស្វែងរកត្រូវទីកន្លែង ទើបនឹងបានជួប ពេលបានជួបហើយ ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់សរុបសេចក្ដីថា ចិត្តឈប់ ចិត្តនឹង ជាបរមសុខ (នត្ថិ សន្តិបរំ សុខំ)។

ចម្រាញ់ចិត្តឲ្យបរិសុទ្ធដោយពាក្យភាវនា “សម្មា អរហំ”

ក្នុងជីវិតមនុស្សយើង ឲ្យមានពាក្យភាវនាថា សម្មា អរហំ នៅក្នុងចិត្ត គ្រប់គ្រងជាគូគ្នាប្រព្រឹត្តទៅជាមួយភារកិច្ច។ ភាវនាឲ្យបានរឿយៗ គ្រប់ឥរិយាបថ គ្រប់ភារកិច្ច។ ភាវនាប្រៀបដូចជាមានសុខក្នុងចិត្ត សប្បាយចិត្ត ព្រោះយើងកំពុងធ្វើអំពើល្អហើយ។

ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ត្រាស់យ៉ាងច្បាស់ថា “ការក្រជាទុក្ខ ក្នុងលោករបស់ អ្នកបរិភោគកាម” មានទុក្ខយ៉ាងណាខ្លះ?

ពាក្យតម្រាស់មួយឃ្លារបស់ព្រះពុទ្ធអង្គ “ការក្រជាទុក្ខក្នុងលោករបស់អ្នកបរិភោគកាម” ដូច្នោះ ព្រះពុទ្ធសាសនាបានបង្រៀនពន្យល់ ឲ្យពុទ្ធសាសនិកជន មានជីវិតដ៏ល្អឡើង ឲ្យមានឡើង មានសេចក្ដីសុខ មានជីវភាពរស់នៅស្រួល ទទួលទានមានអនាម័យល្អត្រឹមត្រូវហើយ ពុំមែនបង្រៀនពន្យល់ឲ្យក្រទេ។

នាំគ្នាហ្វឹកហាត់ចិត្ត

ការប្រតិបត្តិធម៌ ដើម្បីឲ្យចូលដល់ធម៌នោះ យើងនឹងបង្ខំប្រញាប់បន្ទាន់តាមចិត្តក្ដៅមិនបានទេ ប្រៀបដូចជាដើមឈើ ឬប្រៀបដូចជារូបរាងកាយរបស់យើងដូច្នេះឯង វារីកចម្រើនធំធាត់ទៅតាមលំដាប់លំដោយ តាមពេលវេលារបស់វា។

ចំណែកខាងចិត្ត ពេលយើងនឹងបានធ្វើសមាធិរាល់ថ្ងៃ ប្រតិបត្តិរាល់ថ្ងៃ រៀនហ្វឹកហាត់ចិត្តឲ្យឈប់ ចិត្តឲ្យនឹងន ឲ្យមួយម៉ោងឈប់ ឲ្យមួយម៉ោងនឹងន មួយម៉ោងនៅចំកណ្តាលឲ្យច្រើន ដូចជាពិឡុតមានពេលមួយម៉ោង សម្រាប់បើកយន្តហោះនោះឯង។

ការប្រតិបត្តិធម៌មានការចាំបាច់សម្រាប់ជីវិតគ្រប់រូប

មនុស្សយើងប្រតិបត្តិធម៌ ដើម្បីសេចក្ដីបរិសុទ្ធឲ្យពេញបរិបូណ៌នៃជីវិត មិនមែនដើម្បីប្រាថ្នាចង់ល្បីល្បាញលេចធ្លោ ឬត្រូវការឲ្យនរណាមកលើកកំពស់សរសើរ ឬក៏ប្រាថ្នានូវលាភសក្ការៈឯណាឯណីនោះដែរ ប៉ុន្តែយើងមានគោលបំណងបដិបត្តិធម៌ ដើម្បីញ៉ាំងសេចក្ដីបរិសុទ្ធឲ្យក្រៃលែងឡើងតែប៉ុណ្ណោះ។

ការហ្វឹកហាត់ចិត្តតាមរយៈការងារ

ការធ្វើសមាធិ យើងអាចធ្វើបានគ្រប់ឥរិយាបថ គ្រប់ភារកិច្ច យើងក៏អាចហ្វឹកហាត់ចិត្តបានដែរ។