Friday, November 10, 2017

កិត្តិយសនៃជីវិត


កិត្តិយសនៃជីវិត

និទានធម្មៈ កិត្តិយសនៃជីវិតមានរឿងសេចក្ដីដំណាលថា មេស្វាមួយមានកូនពីរក្បាល កូនមួយជាកូនសំណព្វចិត្ត និងកូនមួយទៀតជាកូនសម្អប់ ។   មេស្វាបានចិញ្ចឹមមើលថែកូនដែលខ្លួនស្រឡាញ់ ទុកឲ្យជិះលើខ្នង ឲ្យអាហារដែលល្អៗដល់កូនសំណព្វចិត្តនេះស៊ីជានិច្ច ។ ចំណែកខាងកូនសម្អប់វិញ ចិញ្ចឹមទុកឲ្យនៅតែក្រោមពោះ ឲ្យអាហារគ្នាស៊ីវិញសុទ្ធតែអាក្រក់ៗ ។ ពេលដើរទៅណាឆ្ងាយៗ កូនដែលនៅលើខ្នងមេរបស់វា តែងតែទទួលបានភាពសុខស្រួល ខណៈដែលកូននៅក្រោមពោះមេរបស់វាវិញ ច្រើនតែត្រូវបោកប៉ះនឹងដី មែកព្រឹក្សាលតាវល្លិ៍ ឈ្លក់ទឹក បានទទួលសេចក្ដីទុក្ខវេទនាឈឺចាប់ គ្រប់ពេលវេលា ។ ពេលក្រោយមកទៀត មិនយូរ មេស្វាក៏ស្លាប់ចោលកូន ខណៈដែលកូនស្វាទាំងពីរនោះនៅតូចៗនៅឡើយ ។ ប្រាកដណាស់ថា កូនស្វាដែលបានទទួលការចិញ្ចឹមមើលថែយ៉ាងល្អនៅលើខ្នងម៉ែរបស់វានោះ មិនអាចរកស៊ីអ្វីដោយខ្លួនឯងបាន មិនយូរប៉ុន្មានក៏ស្លាប់ទៅតាមម៉ែរបស់វា ។ ចំណែកខាងកូនស្វាដែលត្រូវចិញ្ចឹមមើលថែនៅក្រោមពោះម៉ែរបស់វាមករហូត ត្រឡប់ជាអាចរកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតខ្លួនឯងបាន មិនស្លាប់ទៅតាមម៉ែរបស់វាឡើយ ។

កិត្តិយសនៃជីវិតៈ ក្នុងការទ្រទ្រង់ជីវិតឲ្យប្រព្រឹត្តទៅបានដោយស្រួលរហូតដល់ត្រើយនោះ ក្នុងខាងដើមគ្រប់ជីវិតច្រើនតែត្រូវពឹងពររកអ្នកដទៃជួយមុនជានិច្ច ក្រោយពីនោះត្រូវព្យាយាមពឹងពាក់លើខ្លួនឯងឲ្យបាន បើសិនជានៅចាំតែពឹងពាក់អ្នកដទៃ ឬចាំទទួលជំនួយពីអ្នកដទៃតែម្ខាងសុទ្ធនោះ ជីវិតរមែងជួបសេចក្ដីក្ដៅក្រហាយក្នុងពេលចុងក្រោយជាក់ជាមិនខានឡើយ ។ ការមិនពឹងពាក់លើខ្លួនឯង ឬធ្វើខ្លួនឯងឲ្យជាទីពឹងមិនបាននោះ មិនមែនតែចំពោះជីវិតរបស់គេប៉ុណ្ណោះទេ នឹងក្ដៅក្រហាយ ថែមទាំងបង្កភាពកង្វល់លំបាកដល់អ្នកដទៃផងដែរ ព្រោះអ្នកដែលត្រូវទទួលខុសត្រូវមនុស្សប្រភេទនេះ រមែងត្រូវការចំណាយកម្លាំងកាយ កម្លាំងចិត្ត កម្លាំងសតិបញ្ញាស្មារតីបន្ថែមឡើងទៀត តាមដែលអាច ដើម្បីពុនរែកបន្ទុកមនុស្សប្រភេទនេះបន្ត ។

ការទីពឹងខ្លួនឯងបាន អ្នកប្រាជ្ញប្រកាន់ថា ជាកិត្តិយសរបស់ជីវិត ។ កិត្តិយសនឹងត្រូវទាបចុះតម្លៃភ្លាមៗ កាលបើត្រូវសុំជំនួយសង្គ្រោះពីអ្នកផងទាំងឡាយ ឬត្រូវមានជីវិតនៅក្រោមការឧបត្ថម្ភរបស់អ្នកដទៃជារឿយៗ ។ លោកទើបអប់រំដំបូន្មានឲ្យលើកតម្កើងកិត្តិយសរបស់ខ្លួនឯង សូម្បីតែរឿងស្រេកឃ្លាន ដែលជាតម្រូវការចាំបាច់របស់រាងកាយពិតមែនក៏ដោយ ក៏លោកអប់រំឲ្យលើកតម្កើង ដូចពាក្យលោកពោលទុកថា ទោះក្រទ្រាំស៊ូខាំមាត់ ស៊ីអំបិលប្រហុក មិនដើរសំកុកលាដៃសុំគេឯង អត់ទ្រាំលំបាកតួយ៉ាងសត្វខ្លារក្សាស័ក្ដិ ស៊ូស្គមស្គាំងគ្មានអ្វីដាក់ រកចាប់សត្វស៊ីដោយខ្លួនឯង ៕


 ប្រែ.គោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត

រឿងភ្លើងឆេះព្រៃ


រឿងភ្លើងឆេះព្រៃ

និទានមុនចូលដេកៈ រឿង ភ្លើងឆេះព្រៃ មានសេចក្ដីដំណាលថា ក្នុងគ្រាមួយនោះកើតមានភ្លើងឆេះព្រៃឡើង បណ្ដាលសត្វតូចធំទាំងឡាយ ម្នាក់ៗក៏មានការភិតភ័យរត់គេចពីភ្លើងប្រសេចប្រសាច ប៉ុន្តែក្នុងពេលនោះដែរ មានមាន់ព្រៃមួយក្បាលមិនគេចដូចគេឯងទេ ត្រឡប់ជាហើរទៅឯកន្លែងមានទឹកទៅវិញ រួចយកចំពុះមាត់បៀមទឹក យកខ្លួនជ្រលក់ទឹកទាល់តែសើមជោក រួចហើរត្រឡប់មករកកន្លែងដើមវិញ ហាមាត់ រលាស់រោមដោយមានបំណង នឹងប្រោះទឹកពន្លត់ភ្លើងព្រៃនោះឲ្យរលត់ វាធ្វើយ៉ាងនេះម្ដងហើយម្ដងទៀត តែគ្មានបានប្រយោជន៍អ្វីឡើយ ។ ព្រះឥសូរសម្លឹងមើលឥរិយាបថរបស់មាន់ព្រៃនោះហើយ ក៏បានតែនឹកអស់សំណើច  ទើបនិយាយឡើងថា មាត់តូចៗ ស្លាបតូចៗប៉ុណ្ណេះមានដែរឬ អាចនឹងពន្លត់ភ្លើងឆេះព្រៃនេះបានហ្ន៎ អ្នកធ្វើទៅយ៉ាងនេះព្រោះអ្វី? “ មាន់ព្រៃឆ្លើយតបតថា រឿងដែលខ្ញុំធ្វើ ព្រោះជារឿងដែលគួរធ្វើព្រះឥសូរបានស្តាប់ក៏មានចិត្តខ្មាសអៀន ផ្លុំខ្យល់ចេញពីមាត់តែម្ដងទៅ ភ្លើងព្រៃក៏រលត់ទៅអស់ភ្លាមមួយរំពេច ។


ក្នុងរឿងនេះ អាចឆ្លុះបញ្ចាំងបង្ហាញឲ្យឃើញរឿងពិតថា គំនិតដែលនឹងជួយសង្គ្រោះអ្នកដទៃជាគំនិតដ៏ឧត្តមថ្លៃថ្លាខ្លាំងណាស់ ព្រោះជាការមើលឃើញទីរួចផុតចេញអំពីប្រយោជន៍ខ្លួន ។ ប្រយោជន៍ខ្លួននេះឯង ជាប្រយោជន៍ធំមាំជាងជញ្ជាំងថ្ម កំផែងដែក កម្រមានអ្នកណាអាចរំលាយឲ្យរាបស្មើបានណាស់ ហើយឈានទៅដល់ព្រំដែននៃការជួយសង្គ្រោះធ្វើប្រយោជន៍ដល់អ្នកដទៃ ហើយបើការជួយសង្គ្រោះប្រយោជន៍អ្នកដទៃនោះ ក៏ស្ថិតនៅលើមូលដ្ឋានភាពក្ដៅក្រហាយ នឹងអាចមកដល់ខ្លួនឯងផងដែរ រឹតតែពិបាកជាងជើងទាំងពីរ ។ គំនិតដែលជួយសង្គ្រោះអ្នកដទៃដោយសុចរិត ទើបជាគំនិតដ៏ឧត្តម មិនថា ស្ថិតនៅក្នុងក្រុមមនុស្សប្រភេទតូចទាប ថយថោក គ្មានយសស័ក្ដិដូចម្ដេចក្ដី ក៏អាចចាត់ទុកថា ខ្ពង់ខ្ពស់ថ្លៃថ្លាល្អប្រពៃបានដែរ ។

ក្នុងជីវិតជាក់ស្ដែង មិនថានឹងនៅផ្ទះ ឬនៅកន្លែងធ្វើការងារទេ បើសិនមានចិត្តជាសាធារណៈ គិតប្រយោជន៍រួម មិនថានឹងសម្លឹងមើលទៅទិសណាទេ រឿងដែលខ្លួនអាចជួយសង្រ្គោះអ្នកដទៃបាន រមែងមានពេញទាំងអស់ ចាប់ពីការជួយហុចនេះ ជួយចាប់នោះ ជួយមើល ជួយស្ដាប់ ជាដើម ។ បើសិនមានចិត្តចង្អៀតចង្អល់ មានគំនិតអាត្មានិយម គិតតែពីប្រយោជន៍សួនតួ មានភាពច្រណែនខ្លាចគេលើស ខ្លាចគេបានវិញនោះ ទោះបីដល់មានរឿងសំខាន់កើតឡើង ដែលខ្លួនរួមកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត ព្រួតដៃសហការគ្នាក្នុងពេលនោះ ក៏ខ្លួននឹកមិនឃើញ មិនដឹងថា ខ្លួនមានការពាក់ព័ន្ធអ្វីជាមួយទេ ។ គំនិតដូច្នេះ ទោះបីជានៅពេលធម្មតាក៏មិនធ្លាប់ធ្វើទៅ ដើម្បីសេចក្ដីរីកចម្រើនទាំងចំណែកផ្ទាល់ខ្លួន និងចំណែករួមឡើយ មិនចាំបាច់និយាយទៅដល់ករណីកើតក្ដីវិបត្តិដូចរឿងខាងលើថា តើអាចនឹងត្រូវរលាយអស់ទៅប៉ុនណាទេ? ផ្ទុយមកវិញ បើសិនម្នាក់ៗ មានសេចក្ដីសង្គ្រោះគិតបម្រុងនឹងជួយគ្នានិងគ្នា ក៏នឹងបានជាកម្លាំងដ៏មហាសាល លុបបំបាត់ភ័យវិបត្តិបានដោយមិនចាំបាច់អន្តរាគមពីព្រះឥសូ ឬព្រះអ្វីណាទាំងអស់ ៕


ប្រែ.គោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត

រឿងអេះខុសកន្លែងរមាស់


រឿង អេះខុសកន្លែងរមាស់

រឿងនេះ មានសេចក្ដីដំណាលថា មានសិស្សស្រីម្នាក់ មានសេចក្ដីកង្វល់ក្នុងចិត្តជាមួយការប្រឡងលើកទីពីររបស់ខ្លួន ដែលប្រព្រឹត្តទៅនៅថ្ងៃស្អែក ទើបខ្លួនចូលទៅរកលោកមួយអង្គឯវត្ត ដើម្បីសុំឲ្យលោកចាក់ទឹកលើករាសី ឲ្យពរឲ្យជ័យ ឲ្យមានសំណាងល្អក្នុងការប្រឡងនេះ ។ លោកក៏មានក្ដីមេត្តាអាណិតក៏ជួយ ដោយគិតត្រឹមតែថា ប្រយោជន៍ដើម្បីឲ្យនាងបាត់អស់ភាពកង្វល់ក្នុងចិត្ត និងមានចិត្តស្វាហាប់មុនមាំរឹងប៉ឹងឡើង ក្នុងការប្រឡងរបស់ខ្លួន ។ ក្រោយពីថ្ងៃនោះមក សិស្សស្រីម្នាក់នោះក៏មិនធ្លាប់បានឈានជើងចូលក្នុងវត្តនោះទៀតឡើយ បានតែឮមិត្តភក្ដិរបស់នាងនិយាយប្រាប់ថា ក្រោយពីប្រឡងចប់សព្វគ្រប់ទៅ សិស្សស្រីម្នាក់នោះ ដើរទៅឃោសនាគ្រប់ទីកន្លែង ប្រាប់គេប្រាប់ឯងថា លោកវត្តនេះមិនពូកែទេ ស្រោចទឹកក៏មិនត្រូវក្បួនវិធី មិនសក្ដិសិទ្ធិ ធ្វើឲ្យនាងប្រឡងធ្លាក់ ។ ប៉ុន្តែតាមការពិតទៅ មិត្តភក្ដិរបស់នាងប្រាប់ថា នាងស្ទើរតែមិនបានមើលសៀវភៅបន្តិចឡើយ ចូលចិត្តដើរលេងច្រើនជាង មូលហេតុនេះឯង ដែលធ្វើឲ្យនាងប្រឡងធ្លាក់ ។ លោកអ្នកឆ្លៀសវៃប្រៀបធៀបឧបមាហេតុការណ៍ ដូចបានពោលខាងលើថា ការបន្ទោសអ្នកដទៃនោះ ដូចជាមនុស្សកើតរមាស់ឡើងនៅត្រង់ខ្នង ប៉ុន្តែយកដៃទៅអេះឯក្បាលទៅវិញ អាការៈរមាស់ទើបវាមិនបាត់ គេហៅថាអេះខុសកន្លែងរមាស់នោះឯង។

ការរវល់តែទៅពោលទោសអ្នកដទៃ កាលបើកើតមានការភ្លាំងភ្លាត់អ្វីមួយឡើងក្នុងជីវិត អាចនឹងធ្វើឲ្យមានអារម្មណ៍ប្រសើរឡើងខ្លះ ប៉ុន្តែនោះមិនមែនជាវិធីដោះស្រាយកំហុស ដែលបានកើតឡើងទេ ផ្ទុយទៅវិញ ត្រឡប់ជាធ្វើឲ្យកើតមានបញ្ហារីកកាន់តែខ្លាំងឡើង ដែលអាចសរុបលទ្ធផលបានជា ៤ ប្រការគឺ៖

១) បាត់បង់មិត្តភាព ការពោលបន្ទោសអ្នកដទៃ ជាការដៅកំហុសឲ្យដល់គ្នា ទុកណាគេមានចំណែកពាក់ព័ន្ធពិតក៏ដោយ ប៉ុន្តែវានាំឲ្យកើតនូវការមិនពេញចិត្ត ជាផ្លូវបង្កនូវកម្មពៀរវេរាឡើងបាន ។

២) បាត់បង់ភាពក្លាហាន បាត់បង់ការឧស្សាហ៍ កើតមានឡើងតែការបន្ទោសអ្នកដទៃ ឈ្មោះថា ជាអ្នកសន្សំទម្លាប់និស្ស័យភាពមនុស្សទន់ជ្រាយឡើងទុកក្នុងខ្លួន មិនក្លាហានហ៊ានព្រមទទួលយកកំហុស ឬព្យាយាមរកវិធីដោះស្រាយបញ្ហា ដែលបានកើតឡើងនោះឡើយ ។

៣) បាត់ចរិយាវាចា ការពោលទោសអ្នកនេះ អ្នកនោះជាការសាងទម្លាប់ភាពជាមនុស្សចាក់ចូចអុចអាលរករឿង ពូកែរអ៊ូ និងមានវាចាអាក្រក់ផ្សេងៗកើតឡើង ធ្វើឲ្យជាមនុស្សខ្វះនូវការទុកចិត្តលើ ក្នុងពាក្យសម្ដីរបស់ខ្លួន ។

៤) បង់ខាតពេលវេលា ការរវល់តែបន្ទោសអ្នកដទៃ ព្យាយាមរកកំហុសគេ មិនមែនជាវិធីដោះស្រាយបញ្ហា រឹតតែរវល់រកកំហុសគេ បន្ទោសអ្នកដទៃទៅយូរប៉ុនណា ក៏រឹតតែធ្វើឲ្យពេលវេលា ដែលនៅសល់ សម្រាប់ដោះស្រាយបញ្ហាអស់ឆាប់លឿនប៉ុណ្ណោះ ។

ដូចនោះ កាលណាកើតមានកំហុសភ្លាំងភ្លាត់ឡើងក្នុងជីវិត ឬកិច្ចការក្នុងសកម្មភាពណាមួយ ទើបមិនគួរបោះចោលការទទួលខុសត្រូវ ដោយការបន្ទោសអ្នកនេះ អ្នកនោះទេ ប៉ុន្តែគួរប្រញាប់ប្រញាល់ស្វែរកមូលហេតុពិត និងវិធីដោះស្រាយបញ្ហាក្នុងឱកាសដំបូង ជំនួសការដាក់បន្តុបបន្ថែមបញ្ហា ដែលគេហៅថា ដោះស្រាយឲ្យត្រូវចំណុចនៃបញ្ហា រួចហើយអាការៈដែលគេហៅថា អេះខុសកន្លែងរមាស់ ក៏នឹងមិនកើតមានឡើងយ៉ាងពិតប្រាកដ ៕


ប្រែ.គោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត

Thursday, November 9, 2017

រឿងកុំចេះត្រឹមតែធ្វើតាម


រឿងកុំចេះត្រឹមតែធ្វើតាម

គោលគតិធម៌ៈ រឿងកុំចេះត្រឹមតែធ្វើតាមក្នុងវិន័យសម្រាប់ព្រះភិក្ខុសង្ឃក្នុងសិក្ខាបទមួយបានបញ្ញត្តិទុកថា ភិក្ខុមានបាត្របែបស្រាំធ្លុះនៅមិនទាន់ដល់ដប់ធ្នាប់ទេ សុំបាត្រថ្មីពីគ្រហស្ថដែលមិនមែនជាញាតិ មិនបានបវារណា បានមក ត្រូវអាបត្តិនីស្សគ្គិយបាចិត្តិយ ធ្វើឲ្យព្រះថេរៈមួយអង្គ ពេលលោកឆាន់ហើយ លាងបាត្រ និងជូតបាត្រដល់ស្អាតស្ងួតល្អហើយ ក៏លើកឡើងឆ្លុះនឹងពន្លឺថ្ងៃដើម្បីពិនិត្យមើលថា តើមានស្នាមប្រេះស្រាំធ្លុះធ្លាយដែលមានស្រាប់ថា រីករាលដាលទៅដល់ដប់ធ្នាប់ហើយឬនៅ ពេលនៅមិនទាន់ដល់ ថ្ងៃបន្ទាប់មក ក៏ប្រតិបត្តិធ្វើដូច្នោះជារឿយៗ ។ ចំណែកខាងភិក្ខុកម្លោះ និងសាមណេរតូច ឃើញព្រះថេរៈជាមេខ្លួនប្រតិបត្តិធ្វើដូច្នោះជារៀងរាល់ថ្ងៃ ក៏គ្មានអង្គណាមួយសួរដេញដោលក្នុងរឿងនេះ ប៉ុន្តែក៏នាំគ្នាយល់ចូលចិត្តគិតតែខ្លួនឯងថា  ពេលសាមណេរឆាន់រួចហើយ ក៏ត្រូវលើកបាត្រឡើងឆ្លុះមើល ទើបនឹងត្រឹមត្រូវ ទើបនាំគ្នាលើកបាត្រឡើងឆ្លុះជាហូរជាហែ រហូតដល់មានពាក្យគេថា ព្រះថេរៈឆ្លុះបាត្រ

ការធ្វើតាមៗគ្នាទៅបែបនេះ ជាធម្មជាតិម្យ៉ាងរបស់មនុស្ស ព្រោះវាងាយស្រួលជាងការត្រូវប្រើប្រាស់គំនិត ប៉ុន្តែក៏មានភាពប្រថុយប្រថានណាស់ដែរ ព្រោះមិនដឹងពីទីទៅនិងមក ។ បើសិនតាមខុស ដូចជាដើរតាមក្រោយ អ្នកដែលកំពុងដើរខុសផ្លូវ  ឬទុកណាជាត្រូវមកតាំងពីដើមក្ដី ក៏គ្មានអ្វីហ៊ានធានាអះអាងថា វានឹងត្រឹមត្រូវគ្រប់ពេលដែរ ព្រោះកិច្ចការគ្រប់យ៉ាង គ្រប់រឿង មានការប្រែប្រួលទៅតាមកាលលំហជានិច្ច។ ពាក្យនិយាយត្រង់ថា មានគេប្រាប់ទុកមកយ៉ាងនេះ មានគេធ្វើមកយ៉ាងនេះ ទើបមិនអាចអារកាត់រកខុសត្រូវអ្វីបានឡើយ ។

យ៉ាងណាក៏ដោយ រឿងដែលធ្លាប់ធ្វើមកពីមុន មិនមែនថានឹងខុសទាំងអស់ ដែលគេប្រកាន់ប្រតិបត្តិតាមដោយតឹងរឹងរហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះទេ  ព្រោះជារឿងល្អក៏មានច្រើនណាស់ដែរ ប្រការសំខាន់គឺត្រូវស្គាល់ហេតុផល និងវត្ថុបំណងឲ្យបានច្បាស់លាស់សិន ព្រោះបើដឹងហើយ នឹងធ្វើតាម ឬធ្វើផ្សេងពីហ្នឹងក៏មិនមែនជារឿងអ្វីត្រូវទាស់ខុស ខូចខាត ប៉ុន្តែបើធ្វើត្រឹមតែជឿថា គេប្រាប់មកយ៉ាងនេះ  គេធ្វើមកយ៉ាងនេះ ក៏ជារឿងមួយគួរឲ្យមានក្ដីបារម្ភច្រើន ព្រោះថាកិច្ចការ ឬមុខរបរអ្វីណានីមួយក៏ដោយ បើសិនពេលកើតមានភាពភ្លាំងភ្លាត់ហើយ លទ្ធផលដែលបានមក មិនមែនគ្រាន់តែជារឿងគួរឲ្យអស់សំណើច ដូចជារឿងព្រះថេរឆ្លុះមើលបាត្រខាងដើមជាឧទាហរណ៍ស្រាប់ប៉ុណ្ណោះទេ ៕


ប្រែ.គោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត

និទានធម្មៈ រឿងឈូករីងទឹក


និទានធម្មៈ រឿងឈូករីងទឹក

ពាក្យថា ឈូកជាឈ្មោះរុក្ខជាតិទឹកមួយប្រភេទ មានក្រអៅវែងមុជទៅក្នុងល្បាប់ភក់ ស្លឹកមានបន្ទះរាងមូលៗ ដើមស្លឹកនិងដើមផ្ការឹង មានបន្លាដុំពាស់ពេញដើម ស្លឹកនិងផ្កាដុះផុតចេញមកលើផ្ទៃទឹក ប្រពៃណីខ្មែរក៏ដូចជាប្រពៃណីអ្នករាប់អាន់ព្រះពុទ្ធសាសនាមានជំនឿជឿថា ផ្កាឈូកជាផ្កាវិសេសថ្លៃថ្លា ប្រើសម្រាប់បូជាព្រះរតនត្រៃ ជាសក្ការៈវត្ថុជាទីគោរពរាប់អាន សូម្បីតែក្នុងពេលមិនមានផ្កាឈូកក្នុងដៃ អ្នកកាន់ព្រះពុទ្ធាសាសនាតែងតែធ្វើដៃប្រណមក្រពុំជារូបផ្កាជំនួស ក្រៅពីនេះ ផ្កាឈូកក៏នៅមានន័យឧបមាជំនួសចិត្តបានទៀតផង ។

ធម្មជាតិរបស់ផ្កាឈូកនោះ នឹងរីកចម្រើនធំឡើងបែកចេញជាពន្លកស្លឹក និងមានផ្កាបាន ក៏ព្រោះតែមានទឹកចិញ្ចឹមវា បើគុម្ពឈូកណាមិនមានទឹកចិញ្ចឹមដើមទេ គុម្ពឈូកនោះក៏ស្វិតស្រពោនទៅម្ដងបន្តិចៗក្នុងរយៈពេលដំបូង បើខ្វះទឹកច្រើនថ្ងៃជាប់គ្នា ក៏ក្លាយទៅជាឈូកស្ងួតខះទឹក និងត្រូវស្ងួតស្លាប់ទៅក្នុងទីបំផុតយ៉ាងប្រាកដ ។

ចិត្តរបស់មនុស្សយើង ក៏មានលក្ខណៈប្រហាក់ប្រហែលគ្នានឹងឈូកនេះដែរ គឺនឹងនៅក្នុងសភាពថោកទាប សៅហ្មង ឃោឃៅ ឬអាត្មានិយម ។ ពេលមានមេត្តា យល់ចិត្តយល់ថ្លើម ដល់គ្នានិងគ្នា ម្យ៉ាងទៀត បើខ្វះមេត្តាធម៌ដែលបានពោលមកនេះ ជាទង្វើមួយដែលគ្មានអ្នកណាមួយ មកចង់សេពគប់រាប់អានខ្លួន បើសិនជាចាស់ទុំវិញ ប្រហែលជាគ្មានអ្នកណាគេចង់មកពឹងពររកខ្លួនឡើយ ព្រោះតែសភាពខ្វះទឹកចិត្តនេះឯង ។

ក្នុងអតីត មានឧបមាភាសិតមួយបទថា បក្សីគ្មានរោម មនុស្សគ្មានចំណេះ រមែងឡើងទៅកាន់ទីខ្ពស់មិនបានប៉ុន្តែក្នុងស្ថានភាពសព្វថ្ងៃនេះ មានចំណេះតែម្យ៉ាងមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ល្មមទេ ចាំបាច់ត្រូវផ្ដល់ភាពសំខាន់ដល់ការទំនាក់ទំនង មានបក្សមានពួកជាបរិវារ បន្ថែមចូលទៅមួយទៀត ។  ដូចជាពាក្យមួយបទថា បក្សីគ្មានរោម មនុស្សគ្មានចំណេះ និងបរិវារ រមែងឡើងទៅកាន់ទីខ្ពស់មិនបាន។ បរិវារដូចបានពោលមកខាងដើម នឹងកើតនូវភាពនិយមចូលចិត្ត គោរពរាប់អាន លុះត្រាតែបុគ្គលនោះ មានមេត្តា សម្ដែងទឹកចិត្ត ចងស្ពានមេត្រីភាពជាមួយអ្នកដទៃសិន គេទើបមកទទួលក្ដីមេត្តា និងទឹកចិត្តមិត្តមេត្រីភាពតបមកវិញ ដូចពាក្យមួយឃ្លាពោលថា បរិវារមកព្រោះទឹកចិត្តមាន បរិវារគេចវៀងព្រោះទឹកចិត្តស្រុត បរិវារទៅអស់ព្រោះទឹកចិត្តស្ងួត

ព្រោះហេតុដូច្នេះ បុគ្គលសង្ឃឹមភាពរីកចម្រើនដល់ខ្លួនឯង ទើបគួរមានមេត្តា សំដែងទឹកចិត្តមេត្រីភាពចំពោះអ្នកដទៃជានិច្ច កុំមើលរំលងជាដាច់ខាត បើពុំដូច្នេះទេ អាការៈរបស់ឈូកស្ងួតទឹក នឹងរង់ចាំថ្ងៃស្វិតស្រពោនស្លាប់ទៅ ដោយមិនចាំបាច់សង្ស័យឡើយ ៕


ប្រែ.គោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត

ធម្មៈអប់រំចិត្តៈ រឿងបីសាចខ្នងវែង


ធម្មៈអប់រំចិត្តៈ រឿងបីសាចខ្នងវែង

បីសាចខ្នងវែង ជាបីសាចមួយពួក ក្នុងចំណោមបីសាចក្លែងកាយ ៦ពួកទៀត ។ ដើមហេតុដែលនាំឲ្យមានឈ្មោះថា បីសាចខ្នងវែង ដោយសារតែពេលបីសាចនេះចូលសណ្ឋិតក្នុងខ្លួនបុគ្គលណាហើយ បុគ្គលដែលត្រូវបីសាចនេះចូលសណ្ឋិត ក៏ក្លាយជាមនុស្សខ្ជិលច្រអូស ស្រពឹកស្រពន់ ដូចចាស់និយាយតគ្នាថា អាកំជិលខ្នងវែង ឬអាខ្នងវែងជំទែងស៊ីនោះឯង ។
                        
មនុស្សខ្ជិលច្រអូសនោះ ជាមនុស្សអភព្វជាមូល ពួកគេជាមនុស្សដែលមានសក្ដានុពលច្រើនយ៉ាងដូចជាមនុស្សផ្សេងៗដែរ ប៉ុន្តែដោយសារតែត្រូវសេចក្ដីខ្ជិលច្រអូសនេះមកគ្របសង្កត់ ចំណេះដឹង សមត្ថភាព  ដែលគប្បីមានគប្បីប្រើ ម្លោះហើយត្រូវពន្ធនាការចងទុកអស់ សូម្បីតែដៃនិងជើងដែលដូចជាយន្តការវិសេស ក៏បាក់ក្លបអស់កម្លាំងកំហែងរលីងរាល់ពេល សតិបញ្ញាទាំងពួង ក៏គិតលែងចេញវិលវល់ទាំងអស់ ប៉ុន្តែការគិតរកហេតុផលមកគាំទ្រ មិនចង់ធ្វើការមាន ដូចជា ថាពេលនេះក្ដៅពេក ត្រជាក់ពេក ព្រឹកពេក ល្ងាចពេក ហើយសម្រាកយករួចខ្លួនតែឯង ទៅរកសេចក្ដីសប្បាយដាក់មុខជារឿយៗ ។ គំនិតនេះ ពេលកើតឡើងហើយ ក៏ទៅជួយបន្ថែមភាពខ្ជិលច្រអូសដែលមាននៅស្រាប់ ក៏ឲ្យច្បាស់ឡើងថែមទៀត ។ តាមទំនងដូចគ្នានេះ សេចក្ដីខ្ជិលច្រអូសដែលបានកំពុងបន្ថែមនេះ ក៏វិលទៅរកកន្លែងដើមវិញ ឲ្យស្ទង់ចុះជ្រាលជ្រៅទៅទៀត មានចលនាវិលទៅយ៉ាងនេះ រកទីបញ្ចប់មិនឃើញ ។

បើយើងគិតពិចារណាឲ្យបានច្បាស់ទៅ សេចក្ដីសុខមិនមែនសេចក្ដីសប្បាយ ហើយសេចក្ដីសប្បាយ ក៏អាចមិនមែនជាសេចក្ដីសុខ ឃើញកើតមានពីមនុស្សដែលធ្វើការងារយកស្លាប់យករស់ ដែលត្រូវបោះបង់សេចក្ដីសប្បាយ ត្រូវហត់នឿយ ត្រូវត្រជាក់ក្ដៅ ប៉ុន្តែពួកគេមានសេចក្ដីសុខជាមួយការធ្វើការងារនោះបាន ។ ចំណែកមនុស្សដែលគិតតែពីស៊ីដេកៗតែម្យ៉ាង ធ្វើអ្វីមិនកើត ត្រូវប្រកាន់ថា សប្បាយ តែមិនមានសេចក្ដីសុខដូច្នោះទេ ។ មនុស្សដែលដៅលើការសប្បាយតែមួយមុខ មិនចង់ទទួលខុសត្រូវ មិនចង់ធ្វើការងារ ទើបត្រូវគិតសាជាថ្មីថា ការធ្វើយ៉ាងនេះ ជាការដើរចូលទៅរកផ្លូវនៃសេចក្ដីវិនាស មិនមែនសេចក្ដីសុខ តែមុខឆាកបិទបាំងសេចក្ដីសប្បាយខ្លះ ភាពស្រនុកស្រួលខ្លះ ភាពភ្លើតភ្លើនខ្លះ ជាគ្រឿងជន្លចិត្តតាមវិស័យល្បិចកលបីសាចខ្នងវែង ហើយបុគ្គលដែលមានសង្ឃឹមចង់រីកចំរើន ត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្នជាពិសេស

 ប្រែ.គោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត


Wednesday, November 8, 2017

ធម្មៈអប់រំចិត្តៈ រឿងបីសាចក្លែងកាយ វគ្គបីសាចកាមារម្មណ៍


ធម្មៈអប់រំចិត្តៈ រឿងបីសាចក្លែងកាយ វគ្គបីសាចកាមារម្មណ៍

ការដើរលេងយប់ព្រលប់នោះ ទោះជាធ្វើឲ្យជីវិតសប្បាយរីករាយ និងបន្ធូរបន្ថយអារម្មណ៍របស់វិស័យបុថុជ្ជនក៏ដោយ ប៉ុន្តែបើដើរលេងរហូតដល់ញៀនស្មៅជាប់ជើង នៅផ្ទះលែងបានហើយ ជាពិសេសក្នុងពេល និងទីកន្លែងដែលមិនសមគួរ ក៏នឹងក្លាយជាទម្លាប់ខុសភ្លាត់ម្យ៉ាងនៃជីវិត ព្រោះវាកាត់បន្ថយស្ថិរភាពទាំង ៣ផ្នែកធំៗគឺ៖

១) ផ្នែកគ្រួសារ  គ្រួសារជាមូលដ្ឋានដ៏សំខាន់របស់ជីវិត  ការចោលគ្រួសារទៅក្នុងពេលយប់អធ្រាត្រ ឈ្មោះថា បានតាំងនៅក្នុងសេចក្ដីប្រមាទ ។ មួយប្រការទៀត ជាការកាត់បន្ថយសេចក្ដីស្រឡាញ់ សម្ព័ន្ធមេត្រីភាពដែលអាចពឹងពំនាក់ចំពោះគ្នានិងគ្នា ធ្វើឲ្យខ្វះភាពកក់ក្ដៅ និងប្រឈមមុខក្នុងការបែកបាក់គ្នា ។

២) ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច ឈ្មោះថា មិនរក្សាទ្រព្យសម្បត្តិ ព្រោះត្រូវចាយវាយចោលទៅទទេៗដោយងាយៗ ភាពសប្បាយរីករាយ ដែលបានកើតឡើងពីការដើរហើរប៉ោឡែរ ក៏ជារឿងមួយម្ដងមួយកាល ជាសេចក្ដីសុខមាយាដែលកើតឡើងហើយ ក៏រលាយបាត់ទៅវិញ ប៉ុន្តែលុយដែលអស់នោះ អស់ពិត បំណុលដែលកើតឡើង ក៏កើតពិត ហើយត្រូវដោះស្រាយបង់រំលស់ ដោយការលំបាកផងដែរ ។

៣) ផ្នែកសុវត្ថិភាព ឈ្មោះថា មិនរក្សាខ្លួន ព្រោះការញៀនដើរលេង ជាការបើកច្រកឲ្យគ្រោះភ័យអាសន្នទាំងឡាយកើតឡើងបានងាយ មិនបានធ្វើអ្វីខុស ក៏បានជាឱកាសត្រូវគេរករឿងបង្កជាបញ្ហា ទម្លាក់កំហុសដាក់ឲ្យខ្លួនបានងាយ ក្រៅពីនោះសុខភាពរាងកាយ ក៏ត្រូវទ្រុឌទ្រោមថមថយលឿនជាងធម្មតា ។

ដោយទូទៅ  គ្មានអ្នកណាថាមិនស្រឡាញ់គ្រួសារ មិនស្រឡាញ់ទ្រព្យសម្បត្តិ មិនស្រឡាញ់ជីវិតខ្លួនទេ ប៉ុន្តែបើឈ្លក់វង្វេងងប់ក្នុងសេចក្ដីសប្បាយរីករាយដល់ភ្លេចខ្លួន ក៏នឹងរក្សាវត្ថុជាទីស្រឡាញ់នេះមិនបានដែរ ។ ការនៅពពាក់ពពួនសប្បាយភ្លើតភ្លើនជាមួយការដើរលេងយប់ ទើបជាផ្លូវនៃសេចក្ដីវិនាស ។ មួយប្រការទៀត ដែលចាស់បុរាណពោលទុកថា ធ្វើឲ្យភ្លេចអាត្មាដូចខ្មោចចូលសណ្ឋិតនោះដូច្នោះ ។ បើនឹងដើរលេង ក៏ត្រូវដើរដោយមានសតិ គឺសប្បាយយ៉ាងណាក៏ត្រូវគិតដល់ផ្ទះសម្បែង ត្រូវប្រមាណលុយកាក់ និងត្រូវគ្រប់គ្រងគ្រួសារខ្លួនឲ្យល្អប្រពៃ ទើបមានសុវត្ថិភាព ផុតទុក្ខផុតភ័យពីឥទ្ធិឫទ្ធិនៃបីសាចកំដររាត្រីបាន … ៕

ប្រែ.គោលគំនិតល្អដើម្បីជិវិត

       

រឿងនិទាន សត្វដំរីនិងអង្រ្កង


រឿងនិទាន សត្វដំរីនិងអង្រ្កង

រឿងនិទានដំណាលថា មានសត្វដំរីមួយក្បាល ប្រកាន់ខ្លួនថា ជាសត្វខ្លួនធំ និងមានកម្លាំងខ្លាំងជាងសត្វទាំងឡាយទាំងពួង ទើបច្រើនតែដើររុករានទន្រ្ទានសត្វតូចធំក្នុងព្រៃជានិច្ច ។ ថ្ងៃមួយ ខណៈដែលកំពុងស៊ីនោះ ទៅប៉ះសំបុកអង្រ្កងមួយសំបុក ទើបយកប្រមោយទាញកន្ត្រាក់ទម្លាក់ចុះមក បំណងនឹងញីឲ្យខ្ទេចខ្មុកទាំងសំបុក ។ ដោយសញ្ជាតញាណក្នុងស្មារតីការពារខ្លួន អង្រ្កងមួយសំបុកនោះ ទើបនាំគ្នាស្ទុះចូលទៅខាំប្រមោយដំរី ហើយខ្លះទៀតក៏ស្ទុះចូលទៅខាំក្នុងរន្ធច្រមុះ និងទីផ្សេងៗទៀត ធ្វើឲ្យដំរីក្បាលខូចមួយក្បាលនោះ បានទទួលរងនូវការឈឺចាប់រហូតដល់ទីបំផុត ។

ទុកណារឿងនេះ មានត្រឹមតែរឿងនិទានក៏ដោយ ប៉ុន្តែរឿងនេះពោរពេញទៅដោយសារៈសំខាន់ ព្រោះថាវាបញ្ជាក់ទៅលើមូលដ្ឋាននៃការយករួចខ្លួន សំដៅទៅលើភាពសាមគ្គីគ្នា ប្រមូលរួបរួមកម្លាំងគ្នា ដែលធ្វើឲ្យអង្ក្រងខ្លួនតូចៗ អាចយកឈ្នះដំរីខ្លួនធំបាន ។ ក្នុងក្រុមមនុស្ស ភាពសាមគ្គីនោះ រមែងកើតឡើងបាន ព្រោះទង្វើ ៣ យ៉ាងគឺ៖

ព្រះពុទ្ធឧទាន!


ព្រះពុទ្ធឧទាន!

និទានធម្មៈ ប្រចាំផេក ក៏ដូចជាគេហំទំព័រគោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត ប្រចាំថ្ងៃនេះ ត្រូវនឹងព.ស.២៥៦១ ដែលបានកំពុងសម្រិតសម្រាំងសរសេរឡើងនូវនិទានធម្មៈខ្លះៗ ដើម្បីបានជាប្រយោជន៍ដល់ប្រិយមិត្តអ្នកអាន ទុកជាកម្លាំងចិត្ត ទុកជាគតិអប់រំចិត្ត ទ្រទ្រង់ជីវិតទៅតាមមាគ៌ាព្រះពុទ្ធសាសនា សម្រាប់ជាកំណប់ទ្រព្យវេចខ្ចប់ទុកដំណើរទៅផ្លូវឆ្ងាយ ពោលគឺបរលោកនាយ ព្រមទាំងបានឃើញពីតម្លៃដែលបានកើតមកជាមនុស្ស និងក្នុងនាមជាអ្នកបានយកព្រះពុទ្ធសាសនាធ្វើជាមាគ៌ាជីវិត ។ កុំឲ្យការនេះវែងឆ្ងាយ សូមទាញយកនិទានធម្មៈសម្រាប់ជីវិត មកសរសេរទុកដូចខាងក្រោម៖

Tuesday, November 7, 2017

ចេះរៀនមើលក្នុងផ្នែកទាំងពីរ


ចេះរៀនមើលក្នុងផ្នែកទាំងពីរ

និទានធម្មៈ ចេះរៀនមើលក្នុងផ្នែកទាំងពីរ អាននិទានខ្លីៗ ជានិទានក្មេងអាចអានបាន ចាស់ទុំអានក៏កាន់តែល្អ ព្រោះមិនមែនត្រឹមតែនិទានខ្លី ផ្ដល់ភាពសប្បាយៗ ប៉ុន្តែថែមទាំងមាននិទានធម្មៈអប់រំចិត្ត តាមពាក្យអប់រំទូន្មានរបស់ព្រះពុទ្ធជាអង្គម្ចាស់នៃយើងផង ។ ការអាននិទានធម្មៈ គតិអប់រំចិត្តខ្លីៗ ជាមួយនឹងគោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត គ្រប់ពេល បានរាល់ថ្ងៃ ។

ធម្មៈអប់រំចិត្តៈ សសរនៃជីវិត


ធម្មៈអប់រំចិត្តៈ សសរនៃជីវិត

ក្នុងការសាងសង់អាគារ ផ្ទះសម្បែង ចាំបាច់មានសរសជាគោលទប់តួអាគារ ឬផ្ទះយ៉ាងណា ក្នុងការសាងអំពីល្អគ្រប់ប្រភេទ ក៏ចាំបាច់មានសេចក្ដីមិនប្រមាទជាខ្លឹម ជាគោល ជាចន្ទល់ ក៏យ៉ាងនោះដែរ ។ ការមិនប្រមាទ ទើបរាប់ថា ជាគោល ជាគ្រឹះធម្មៈដ៏សំខាន់ក្រៃលែង ក្នុងការគ្រប់គ្រងខ្លួន គ្រប់គ្រង់មនុស្ស និងគ្រប់គ្រងការងារ ឲ្យសម្រេចទៅតាមគោលដៅគ្រប់ផ្នែក ។ ការមិនប្រមាទ គឺ ការមានសតិគ្រប់គ្រងខ្លួនជានិច្ច មិនថាខ្លួននឹងគិត នឹងនិយាយ នឹងធ្វើអ្វីៗ មិនឲ្យផុងខ្លួនចូលទៅក្នុងហាយនៈ សេចក្ដីវិនាស ឬសេចក្ដីអាប់ឱនថោកទាប និងមិនឲ្យខកបាត់ឱកាសក្នុងការធ្វើអំពើល្អ ដឹងច្បាស់អំពីរឿងដែលខ្លួនត្រូវធ្វើ អំពីកម្មមិនល្អ ដែលខ្លួនត្រូវវៀរចាក យកចិត្តទុកដាក់គិតដល់តួនាទី ដែលខ្លួនត្រូវទទួលខុសត្រូវជានិច្ចថា បើខ្លួនមានសេចក្ដីប្រមាទគ្រប់រឿង ភាពរីកចម្រើនលូតលាស់ ក៏មិនអាចកើតមានឡើងបានដែរក្នុងបទប្រសូត្រ សំយុត្តនិកាយ មហាវារវគ្គ ព្រះពុទ្ធជាអង្គម្ចាស់នៃយើង ទ្រង់ត្រាស់សំដែងថា

និទានធម្មៈមុនចូលដេកៈ វិថីជីវិត


និទានធម្មៈមុនចូលដេកៈ វិថីជីវិត

សម័យមួយ ព្រះពុទ្ធជាអង្គម្ចាស់ទ្រង់ត្រាស់សួរក្មេងស្រីម្នាក់ថា  ក្មេងតូច តើនាងមកពីទីណា? ក្មេងស្រីនោះឆ្លើយតបថា មិនដឹងទេ ។ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់សួរបន្តទៅទៀតថា ចុះនាងនឹងទៅកាន់ទីណា? នាងឆ្លើយថា មិនដឹងទៀត ។ អ្នកភូមិទាំងឡាងដែលនៅក្នុងបរិវេននោះ ក៏សម្ដែងឡើងនូវអាការៈមិនពេញ នាំគ្នាតិះទៀនមានប្រការផ្សេងៗថា និយាយមិនចេះស្គាល់ខ្ពស់ស្គាល់ទាប មិនដឹងកាលៈទេសៈ មិនមានការអប់រំទូន្មានប្រៀនប្រដៅ ជាដើម... ។ ប៉ុន្តែមនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវចម្លែកក្នុងចិត្តទៅតាមគ្នា នៅពេលដែលព្រះពុទ្ធជាអង្គម្ចាស់ទ្រង់ត្រាស់ថា នាងតូច នាងពិតជាមានបញ្ញាមុតស្រួចណាស់ ឆ្លើយសំនួរទាំងនេះបានល្អ ។ 

កាំជណ្ដើរជីវិត


និទានធម្មៈ កាំជណ្ដើរជីវិត

ក្នុងការសាងសង់ ផ្ទះសម្បែង ឬអាគារខ្ពស់ៗ ។ រឿងមួយដែលមនុស្សយើងអាចខ្វះមិនបាននោះគឺ កាំជណ្ដើរឡើង-ចុះ ។ ទោះបីក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ដែលជាសម័យវិទ្យាសាស្ត្រមានបច្ចេកវិជ្ជាទំនើបរីកចម្រើនកប់ពពកយ៉ាងណា ការសាងសង់ផ្ទះ ឬអាគារមានច្រើនរាប់រយជាន់ ច្រើនតែគេបំពាក់ជណ្ដើរយន្ត ដើម្បីភាពងាយស្រួល ឆាប់រហ័ស និងសន្សំសំចៃពេលវេលាក្នុងការឡើង-ចុះក៏ពិតមែនក៏ដោយ តែខណៈស្របគ្នានេះដែរ វាក៏បង្កប់ទៅដោយគ្រោះថ្នាក់ ដូចជា បើអគ្គិសនីជណ្ដើរយន្តដាច់ ត្រូវជាប់នៅខាងក្នុង ស្រួលមិនស្រួល អាចមានដល់ស្លាប់ក៏អាចថាបាន ។ ពេលកាំជណ្ដើរយន្ដមានទុកសម្រាប់ឡើង-ចុះ អ្នកប្រើប្រាស់ ក៏ត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នប្រយែងក្នុងការប្រើ គឺបើសិនដើរមិនបានប្រយ័ត្ន រវល់តែអើតមើលទៅកន្លែងផ្សេងៗក៏អាចជំពប់ជើងនឹងកាំជណ្ដើរ ធ្វើឲ្យទទួលរងរបួស ឬក៏ធ្លាក់ពីលើកាំជណ្ដើរយន្តក៏ថាបាន ។ អ្នកខ្លះពុះកញ្រ្ជោលជំនួសនឹងឡើង-ចុះម្ដងថ្នាក់ៗ តែត្រឡប់ជាបោះជំហានលោតរំលងថ្នាក់ ទើបមានឱកាសដល់គោលដៅបានលឿន ស្មើនឹងមានឱកាសធ្លាក់ពីកាំជណ្ដើរបានយ៉ាងងាយស្រួលផងដែរ ។

Monday, November 6, 2017

និទានធម្មៈសម្រាប់ចិត្តៈ ទូកពីរប៉ះទង្គិចគ្នា


និទានធម្មៈសម្រាប់ចិត្តៈ ទូកពីរប៉ះទង្គិចគ្នា

លោកហ្សេនមួយរូប សម្រេចចិត្តរកកន្លែងស្ងប់ស្ងាត់
ដោយការអុំទូកចេញទៅកណ្ដាលទន្លេសាប
អង្គុយបត់ប្រភ្នែនជើងស្ដាំដាក់លើជើងធ្វេង ដៃស្ដាំដាក់លើដៃធ្វេង
ធ្វើដងខ្លួនឲ្យត្រង់ តម្រង់ខ្យល់ដង្ហើមឲ្យត្រូវ ហើយបិទភ្នែកទាំងទ្វេ
រួចចាប់ផ្ដើមចម្រើសមាធិកម្មដ្ឋាន ។

ក្រោយពីគង់អង្គុយចម្រើនចិត្តយ៉ាងស្ងប់ អស់រយៈពេលពីរម៉ោងទៅ
លោកក៏មានអារម្មណ៍នឹកភ្នក់ថា មានទូកមួយគ្រឿងអុំមកប៉ះទូក
ដែលលោកកំពុងគង់ ។ លោកក៏ចាប់ផ្ដើមមានអាការៈមួម៉ៅបន្តិចបន្ដួច
ប៉ុន្តែនៅតែអង្គុយបិទភ្នែកចម្រើនបន្តទៅទៀត ព្រោះគិតថា
បន្តិចទៀត ទូកមួយនោះនឹងអុំចេញទៅហើយ ។

និទានសាងកម្លាំងចិត្តៈ ទេសភាពដែលនៅក្រៅមាត់បង្អួច


និទានសាងកម្លាំងចិត្តៈ ទេសភាពដែលនៅក្រៅមាត់បង្អួច

ថ្ងៃនេះ គោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត
បានជ្រើសរើសរឿងនិទានមួយមកសរសេរទុកជាការអានកំសាន្តលេង
នៅពេលសម្រាកពីការសិក្សារៀនសូត្រ ធ្វើការរកស៊ី
និងបំពេញកិច្ចការអស់ពេញមួយថ្ងៃមកនោះ ដើម្បីទុកជាកម្លាំងចិត្ត
ប្រឹងប្រែងស៊ូបន្ដដំណើរទៅមុខទៀត ដើម្បីគោលដៅ
សម្រេចក្ដីបំណងបង់ប្រាថ្នា នៅក្នុងសុបិនរបស់ខ្លួន ឲ្យក្លាយជាការពិត ។

រឿងមិត្តភាពរវាងបុរសពីរនាក់នេះ ឬទេសភាពដែលនៅក្រៅមាត់បង្អួច
បើបានអានហើយ អ្នកគួរឲ្យស្ញើចសរសើរបុរសម្នាក់នោះជាក់ជាមិនខានឡើយ ។
តើបុរសនោះមានភាពអស្ចារ្យយ៉ាងណា សម្រាប់ការលើកទឹកចិត្តដល់មិត្តរបស់គេ
ដែលដេកឈឺងើបពីគ្រែមិនរួចផងនោះ?

និទានធម្មៈសម្រាប់ជីវិតៈ ក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាប់រងអាយុជីវិត


និទានធម្មៈសម្រាប់ជីវិតៈ ស្ដីពីក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាប់រងអាយុជីវិត

និទានធម្មៈប្រចាំរាត្រីថ្ងៃទី០៦ខែវិច្ឆិកា ព.ស. ២៥៦១ ស្តីពី វិធីសាស្រ្តការធានារ៉ាប់រងអាយុជីវិតដូចអ្វីដែលមនុស្សមួយចំនួនធំ ជាពិសេសអ្នករស់នៅតាមប្រជុំជនធំៗ ដូចជាទីក្រុងភ្នំពេញ កំពុងចាម បាត់ដំបង សៀមរាប។ល។ បានយល់ជ្រោតជ្រាបពីព័ត៌មានអំពីក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាបរងអាយុជីវិតយូរមកហើយ ។ ការធានារ៉ាប់រងអាយុជីវិត គឺជាការដាក់ប្រាក់បញ្ញើធានាទៅឲ្យក្រុមហ៊ុន ហើយក្រុមហ៊ុនបានទទួលការគ្រប់គ្រងតាមរង្វង់សាច់ប្រាក់ និងលក្ខខណ្ឌដែលក្រុមហ៊ុនបានកំណត់ទុកក្នុងច្បាប់គោលនយោបាយ ។ ពេលមានជំងឺដង្កាត់កើតឡើង ឬបាត់បង់អាយុជីវិត នឹងអាចទទួលបានផលប្រយោជន៍ ក្នុងរូបភាពនៃតម្លៃចំណាយចាយវាយផ្សេងៗ ទុកជាការកាត់បន្ថយបន្ទុកភាពក្ដៅក្រហាយដល់ខ្លួនឯង និងមនុស្សដែលរស់នៅខាងក្រោយបានមួយចំណែក ។  វាគឺជាវិធីសាស្ត្រធានារ៉ាប់រងអាយុជីវិតដោយវត្ថុ ជាវិធីសាស្ត្រធានារ៉ាប់រងតាមផ្លូវលោក ។

ប៉ុន្តែនៅមានការធានារ៉ាប់រងអាយុជីវិតដ៏ល្អជាងនេះ គឺការធានារ៉ាប់រងអាយុជីវិតដោយគុណធម៌ ជាវិធីសាស្ត្រផ្លូវធម៌ ដែលញ៉ាំងឲ្យជីវិតមានស្ថិរភាព មានក្ដីសុខ និងរីកចម្រើនរុងរឿងយ៉ាងពិតប្រាកដ ដោយការសាងលក្ខគោលធានារ៉ាប់រង ៣ យ៉ាង ឲ្យកើតមានឡើងក្នុងខ្លួនឯងគឺ៖

កម្លាំងបណ្ដាលចិត្តមានជានិរន្តរ៍


កម្លាំងបណ្ដាលចិត្តមានជានិរន្តរ៍

ក្នុងគ្រាមួយនោះ មានក្មេងស្រីម្នាក់មានមុខមាត់មិនសូវស្អាត ជាកូនអ្នកលក់របស់របរក្នុងទីក្រុងតូចមួយ ។ នៅថ្ងៃមួយ មានក្បូនដង្ហែរបស់ព្រះរាជាប្រចាំព្រះនគរឆ្លងកាត់ភូមិដ្ឋាននោះ បានប្រាកដលេចមុខឡើងរបស់ក្មេងប្រុសម្នាក់ កំពុងដើរចុះមកពីលើក្បួនរទេះសេះ មានមុខមាត់គួរឲ្យស្រឡាញ់ជាប់ចិត្ត មើលទៅដូចជាព្រះរាជបុត្ត ក្នុងទេវកថាអ៊ីចឹង គេនោះគឺជាព្រះរាជបុត្រា ។ ក្មេងស្រីនោះបានឃើញហើយ ក៏កើតសេចក្ដីប្រតិព័ទ្ធធ្លាក់ចូលទៅក្នុងសេចក្ដីស្រឡាញ់ពេញចិត្ត និងបានត្រឹមតែលួចចាំមើល ព្រះរាជបុត្រាពីកំផែងផ្លូវដើរ ដោយក្រសែភ្នែកដែលមានសេចក្ដីសុខបំផុត ។ ព្រះរាជបុត្រានោះយាងដើរតម្រង់មករកខាងក្មេងស្រីនោះ ។

ធម្មៈមុនចូលដេកៈ ស្តីពីមនុស្ស ៤ ប្រភេទ


ធម្មៈមុនចូលដេកៈ ស្តីពីមនុស្ស ៤ ប្រភេទ

ក្នុងប្រទេស សង្គម ក្រសួង មន្ទីរ ស្ថាប័ន ក្រុមហ៊ុន អង្គភាព ពួកក្រុម គណៈ  ត្រូវមានមនុស្សច្រើននាក់ច្រើនលក្ខណៈច្រើនឥរិយាបថ និងមានច្រើនទម្លាប់ ។ ប៉ុន្តែចាស់បុរាណលោកបានបែងចែកមនុស្សនេះទុកជា ៤ ប្រភេទគឺ មនុស្សឆ្លាតហើយឧស្សាហ៍ មនុស្សឆ្លាតតែខ្ជិល មនុស្សល្ងង់ហើយខ្ជិល ហើយមនុស្សចុងក្រោយបំផុតគឺជាមនុស្សល្ងង់តែឧស្សាហ៍ ។ តើមនុស្សទាំង ៤ ប្រភេទនេះ លោកពន្យល់បកស្រាយពីភាពខុសប្លែកគ្នាទុកយ៉ាងណាខ្លះ?

Sunday, November 5, 2017

ដំណាលរឿងព្រេងនិទានពីរោះៗ ជួយសាងឥរិយាបថដល់កូនៗ


ដំណាលរឿងព្រេងនិទានពីរោះៗ ជួយសាងឥរិយាបថដល់កូនៗ

ធ្វើយ៉ាងម៉េចឲ្យកូនៗរបស់អ្នកនឹងក្លាយជាក្មេងល្អដល់ថ្នាក់នេះ?
វាគ្មានអ្វីត្រូវពិបាកសោះឡើយ គ្រាន់តែអានរឿងនិទាននេះឲ្យកូនៗស្ដាប់ប៉ុណ្ណោះឯង         
មិនពិបាកពិតឬរឿងនិទានបញ្ចុះបញ្ចូល(បញ្ឆោត)ក្មេងៗ?

អ្នកជាអាណាព្យាល ដែលចូលចិត្តប្រើរឿងព្រេងនិទាន ជាឧបករណ៍ជំនួយដល់ការបញ្ចុះបញ្ចូល ក្មេងៗ ឬជួយលួងលោមចិត្តកូនៗ ឲ្យក្លាយជាក្មេងល្អគ្រប់ពេលដែរទេ ។ នេះក៏គង់នឹងឃើញយល់ស្របជាមួយសភាពនេះឯងថា ជារឿងពិត ដែលគ្មានអ្វីពិបាកអ្វីបន្តិចសោះ តើគិតនឹងបម្រុងធ្វើវាមែនដែរទេ? ហើយវាក៏មិនមែនគ្រាន់តែចេះប្រើនិទានឲ្យជាប្រយោជន៍តែម្យ៉ាងដែរ ប៉ុន្តែថែមទាំងចេះសម្រិតសម្រាំងប្រើនិទានក្នុងពេលដ៏សមស្របផងដែរ ជាពិសេសក្នុងពេលមុនចូលដេករបស់ពួកក្មេងៗ ។

ធម្មៈមុនចូលដេកៈ ស្តីអំពី ភាពស្មោះត្រង់ជិតខ្លួន


ធម្មៈមុនចូលដេកៈ ស្តីអំពី ភាពស្មោះត្រង់ជិតខ្លួន

ជាធម្មតារឿងដែលនៅជិតៗខ្លួន យើងច្រើនតែអាចនឹងមើលឃើញ ឬបានឮ បានស្តាប់មុនរឿងដែលនៅឆ្ងាយខ្លួនជានិច្ច ។ ភាពស្មោះត្រង់ក៏ដូចគ្នា បើសិនយើងសង្កេតមើល ក៏នឹងរកឃើញថា វានៅជិតខ្លួនយើងដូចគ្នា ។ ឧទាហរណ៍ ភាពស្មោះត្រង់ចំពោះអង្គភាព ស្ថាប័ន ស្មោះត្រង់ចំពោះតួនាទី ស្មោះត្រង់ចំពោះមនុស្សរួមការងារ និងស្មោះត្រង់ចំពោះខ្លួនឯង ជាដើម ។ ក្នុងផ្នែកធម្មៈវិញ បុគ្គលនឹងទ្រទ្រង់ជីវិតក្នុងការស់នៅប្រកបដោយភាពស្មោះត្រង់យ៉ាងឋិតថេរ និងមានសេចក្ដីសុខបាន រមែងត្រូវអាស្រ័យគុណធម៌ដទៃមកជួយគាំទ្រ ។ គុណធម៌ដែលពោលថាមកនេះ លោកហៅថា ធម្មឆន្ទៈ ប្រែថា សេក្ដីស្រឡាញ់ ការពេញចិត្ត និងការចូលចិត្ត ​ព្រោះអ្វីគ្រប់យ៉ាងក្នុងលោកនេះ បើសិនចាប់ផ្ដើមធ្វើអ្វីដោយការស្រឡាញ់ និងការពេញចិត្តពេញថ្លើមហើយ ក៏អាចនឹងទាញស្រូបយកវត្ថុដែលជាគុណសម្បត្តិផ្សេងៗចូលមករួមជាមួយគ្នា ដូចជា ទាញយកនូវសេចក្ដីព្យាយាមចេញមកជួយ ទាញយកការអត់ធន់ និងភាពឆ្លាតវៃឲ្យចូលមកជាបក្សជាពួក ជាដើម ។ ប្រការនេះ គប្បីមើលឃើញតួយ៉ាងពី កម្លោះម្នាក់ដែលស្រឡាញ់នារីម្នាក់  តែងតែមិនខ្លាចខ្មោចលង ទោះបីត្រូវដើរឆ្លងកាត់ព្រៃខ្មោចក្នុងពេលយប់កណ្ដាលរាត្រី ដើម្បីទៅជួបនារីដែលខ្លួនឯងស្រឡាញ់ ​មានប្រការយ៉ាងណា ការទ្រទ្រង់ខ្លួនឲ្យមានភាពឋិតថេរក្នុងភាពស្មោះត្រង់ក៏មានប្រការយ៉ាងនោះដែរ ។ បើសិនមើលឃើញគុណប្រយោជន៍រហូតទាល់តែកើតក្ដីស្រឡាញ់ និងការពេញចិត្តក្នុងការប្រតិបត្តិហើយ ទុកណាត្រូវប្រឈមមុខជាមួយស្ថានការណ៍វរវឹក ឬវិប្បលាសដូចម្ដេចក្ដី ក៏មិនអាចធ្វើឲ្យធ្លាក់ស្រុតចុះពីភាពស្មោះត្រង់នេះបានដែរ ។

 ភាពស្មោះត្រង់នេះ ទោះបីយើងនឹងបានឮ បានស្ដាប់មកច្រើនយ៉ាងណា ប៉ុន្តែគ្រប់ផ្នែកនៃភាពស្មោះត្រង់ មានរសតែម្យ៉ាងគត់ នោះគឺ មានកត្តិយស មានកេរ្ដិ័ឈ្មោះបោះសំឡេង បានទទួលការលើកស្ទួយ គួរឲ្យរាប់អាន ទទួលបានពាក្យសរសើរ ទាំងនេះជារស ។ ដូចពាក្យព្រះលោកនាថ ទ្រង់ត្រាស់សំដែងទុកថា "សច្ចេន កិត្តឹ បប្បោតិ" ប្រែជាសេចក្ដីថា "មនុស្សបានកិត្តិយសដោយសារភាពស្មោះត្រង់" ដូច្នោះ ។ ការទ្រទ្រង់ជីវិតរស់នៅក្នុងភាពស្មោះត្រង់ ជាការសាងកិត្តិយសកេរ្តិ៍ឈ្មោះឲ្យដល់ខ្លួនឯង ដោយត្រង់នេះឯង ៕

ស្រង់ចេញពីធម្មៈមុនចូលដេក
ប្រែ.គោលគំនិតល្អដើម្បីជីវិត

និទានមុនចូលដេកៈ អាថ៌កំបាំងមិនមានទេក្នុងលោក


និទានមុនចូលដេក
អាថ៌កំបាំងមិនមានទេក្នុងលោក

ស្រងចេញពីរឿងនិទានក្នុងជាតកមួយដំណាលថា មានគ្រូអាចារ្យម្នាក់ ចង់លើកកូនស្រីក្រមុំឲ្យរៀបការជាមួយកូនសិស្សដែលមានគុណធម៌  ទើបខ្លួនរកកលឧបាយថា ឲ្យសិស្សទៅលួចទ្រព្យរបស់ពីឪពុកម្ដាយ ឬសាច់ញាតិមិត្តបងប្អូនមកឲ្យបានច្រើនបំផុត ។ កូនសិស្សម្នាក់ៗក៏ទៅលួចទ្រព្យរបស់មកឲ្យគ្រួអាចារ្យតាមដែលខ្លួនអាចធ្វើបាន ។ អ្នកខ្លះលួចរបស់មានតម្លៃខ្ពស់ អ្នកខ្លះលួចបានរបស់មានតម្លៃមធ្យម និងខ្លះទៀតលួចបានរបស់មានតម្លៃទាប ប៉ុន្តែក្នុងចំណោមពួកគេមានសិស្សម្នាក់ ត្រឡប់មកមានតែដៃទទេ ។ ពេលគ្រូអាចារ្យសាកសួរ ក៏បានទទួលចម្លើយតបពីកូនសិស្សនោះថា ហេតុផលដែលគេមិនលួចរបស់ ព្រោះគេជឿថា អាថ៌កំបាំងក្នុងការធ្វើអាក្រក់មិនមានទេក្នុងលោក មិនថានៅក្នុងផ្ទះ ឬក្នុងព្រៃ ទោះបីគ្មានអ្នកដទៃជួបឃើញ ក៏ប៉ុន្តែខ្លួននៅមើលឃើញ ហើយខ្លួនហ្នឹងឯងរមែងដឹងថា ធ្វើល្អឬអាក្រក់ ។ គ្រូអាចារ្យបានឃើញភាពមានគុណធម៌របស់សិស្សម្នាក់នោះហើយ ទើបលើកកូនក្រមុំឲ្យ ព្រមទាំងលើកស្ទួយគេឲ្យធ្វើជាគំរូនៃមនុស្សល្អ មានគុណធម៌ដល់សិស្សដទៃៗទៀត ។

Saturday, November 4, 2017

រឿងល្អៗទាំងនេះនឹងកើតឡើង នៅពេលអ្នកមានការជឿជាក់លើខ្លួនឯង



រឿងល្អៗទាំងនេះនឹងកើតឡើង នៅពេលអ្នកមានការជឿជាក់លើខ្លួនឯង

ដរាបណា អ្នកជឿជាក់លើខ្លួនឯង អ្នកនឹងដឹងអំពីវិធីក្នុងការរស់នៅ
រឿងល្អៗទាំងនេះនឹងកើតឡើង នៅពេលអ្នកមានការជឿជាក់លើខ្លួនឯង!

មុននឹងចាប់ផ្ដើមធ្វើរឿងអ្វីក៏ដោយ ត្រូវមានជំនឿជាក់លើខ្លួនឯងជាមុនសិន
ព្រោះបើមិនដូច្នោះទេ អ្នកនឹងមិនងាយនឹងសម្រេចនោះឡើយ។
មនុស្សដែលខ្វះជំនឿចិត្តលើខ្លួនឯង
គឺប្រៀបបាននឹងរាងកាយ ដែលគ្មានវិញ្ញាណអ៊ីចឹង។
ដូច្នេះហើយ ទោះបីជាមានបញ្ហាអ្វីក៏ដោយ
ត្រូវតែសាងទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯងឲ្យបាន។

ខាងក្រោមនេះ គឺជារឿងល្អៗដែលនឹងកើតឡើង
នៅពេលអ្នកមានភាពជឿជាក់លើខ្លួនឯង៖

មួយជីវិតម៉ែកុហកខ្ញុំ ៨ដង


មួយជីវិតម៉ែកុហកខ្ញុំ ៨ ដង

រឿងរ៉ាវចាប់ផ្ដើមពេលដែលខ្ញុំនៅតូច ខ្ញុំកើតក្នុងត្រកូលគ្រួសារក្រីក្រ
គ្រួសាររបស់ខ្ញុំក្រីក្រខ្លាំងណាស់ ពេលខ្លះត្រូវដាច់ពេល ។
ពេលណាក៏ដោយ ដល់ពេលស៊ីបាយម៉ែនឹងបែងចែកបាយសម្លឲ្យខ្ញុំបន្ថែមឡើង
ព្រមទាំងនិយាយថា កូនត្រូវស៊ីបាយបានច្រើនឡើងចំណែកម៉ែមិនសូវជាឃ្លានទេ
នេះជាទីលើកទីមួយហើយដែលម៉ែកុហកខ្ញុំ ។

ពេលខ្ញុំធំឡើង អ្នកម៉ែព្យាយាមរកពេលទំនេរទៅស្ទួចត្រីក្នុងស្ទឹង
ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានស៊ីអាហារដែលមានអត្ថប្រយោជន៍ចំពោះការរីកធំធាត់របស់ខ្ញុំ
ម៉ែស្ងោរត្រី ដែលស្ទួចបានមកធ្វើជាស៊ុបឲ្យខ្ញុំស៊ី  ក្នុងខណៈដែលខ្ញុំស៊ីសម្លត្រីសោរ ។
ម៉ែអង្គុយក្បែរខ្ញុំ បេះហូបត្រីដែលនៅសល់ជាប់នឹងឆ្អឹងត្រី
ក្រោយពីខ្ញុំបានស៊ីសាច់ត្រីអស់ហើយ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍សង្វេគចិត្តណាស់
ខ្ញុំព្យាយាមចែករំលែកសាច់ត្រីទាំងនោះឲ្យទៅម៉ែ តែម៉ែបដិសេដភ្លាមៗ
ព្រមជាមួយនិយាយថា កូនស៊ីចុះម៉ែមិនសូវជាចូលចិត្តសាច់ត្រីទេ
នេះជាលើកទីពីរហើយដែលម៉ែកុហកខ្ញុំ ។